Γυναικοκτονία - Μια κραυγή που δεν πρέπει να συνηθίσουμε

💢♦️Γυναικοκτονία - Μια κραυγή που δεν πρέπει να συνηθίσουμε♦️💢

Κάθε μέρα ακούμε ή διαβάζουμε ειδήσεις για γυναίκες που χάνουν τη ζωή τους από τα χέρια των συζύγων, των συντρόφων τους ή ακόμη και ανθρώπων του ίδιου τους του οικογενειακού περιβάλλοντος. 

Κάθε μία από αυτές τις ιστορίες δεν είναι απλώς ένας ακόμη αριθμός στα δελτία ειδήσεων, αλλά  είναι μια ανθρώπινη ζωή που κόπηκε βίαια, ένα όνειρο που έσβησε, μια οικογένεια που βυθίστηκε στον πόνο.

Κάθε γυναικοκτονία δεν είναι ένα "έγκλημα πάθους"  ούτε ένα ξαφνικό ξέσπασμα. Είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και αποτελεί την τραγική κατάληξη μιας βαθύτερης νοοτροπίας που αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως κτήμα, ως κάποιον που μπορεί να ελεγχθεί ή να τιμωρηθεί όταν διεκδικεί την ελευθερία και την αυτονομία της.

Το φαινόμενο οφείλεται σε ένα πλέγμα παραγόντων, όπως  στερεότυπα που περνούν από γενιά σε γενιά, αντιλήψεις ανισότητας ανάμεσα στα φύλα, ανάγκη για εξουσία και έλεγχο μέσα στις σχέσεις, ανοχή στη βία, αλλά και στην έλλειψη έγκαιρης προστασίας και υποστήριξης των θυμάτων.

Πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι. Κόρες, μητέρες, αδελφές, φίλες που έχασαν τη ζωή τους επειδή κάποιος πίστεψε πως είχε δικαίωμα πάνω στη ζωή τους.

Η αντιμετώπιση της γυναικοκτονίας 
δεν είναι μόνο υπόθεση της Δικαιοσύνης. 
Είναι ευθύνη ολόκληρης της κοινωνίας.
 να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας στον σεβασμό, 
να μην δικαιολογούμε τη βία, 
να ακούμε τις φωνές όσων φοβούνται 
και να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον 
όπου καμία γυναίκα δεν θα αισθάνεται μόνη ή απροστάτευτη.

Εμείς οι μητέρες έχουμε τη δύναμη και την ευθύνη να διδάξουμε στα παιδιά μας τον σεβασμό, την ισότητα και την αξία της ανθρώπινης ζωής. 

Να μεγαλώσουμε αγόρια που δεν θα θεωρούν ποτέ τη δύναμη ως μέσο επιβολής και κορίτσια που θα γνωρίζουν την αξία τους και δεν θα αποδέχονται καμία μορφή βίας.

Ας μάθουμε στα παιδιά μας ότι η αγάπη δεν ελέγχει, δεν ταπεινώνει και δεν πληγώνει.

 Η αγάπη σέβεται, ακούει και προστατεύει.

Η αλλαγή της κοινωνίας ξεκινά από το σπίτι, από την παιδεία και από τα πρότυπα που δίνουμε καθημερινά στα παιδιά μας.

Ας μην ξεχνάμε 

Η σιωπή δεν προστατεύει κανέναν. 

Η ευαισθητοποίηση, η παιδεία 

και η δράση σώζουν ζωές.

© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου