Καλό ταξίδι, αγαπημένη μας συμμαθήτρια Μαρία Βουδουρογλου…
Κι άλλη μια απώλεια από την τάξη μας…
Κι όσο περνούν τα χρόνια, τόσο λιγοστεύουμε. Κι είναι φορές που ο χρόνος μοιάζει να μας παίρνει πίσω, στα μαθητικά μας χρόνια, εκεί όπου όλα ήταν μπροστά μας και δεν φανταζόμασταν πόσους αποχαιρετισμούς θα έφερνε η ζωή.
Οι δρόμοι μας χώρισαν μετά το σχολείο. Η ζωή μάς πήγε τον καθένα σε διαφορετικά μονοπάτια. Έμαθα πως έζησες στη Θεσσαλονίκη
Δεν ξανασυναντηθήκαμε.
Ούτε κατάφερες να είσαι κοντά μας στο αντάμωμα της τάξης μας.
Κι έμεινε εκείνη η συνάντηση που δεν έγινε, μια αγκαλιά που δεν δόθηκε, ένα "τι κάνεις;" που δεν ειπώθηκε…
Και τώρα, αύριο, θα σε αποχαιρετήσουμε για τελευταία φορά.
Είναι παράξενο και πονάει να σκέφτομαι πως άνθρωποι με τους οποίους μοιραστήκαμε τα ίδια θρανία, τις ίδιες σχολικές αγωνίες, τα γέλια και τα όνειρα της νιότης, φεύγουν ένας ένας.
Κι εμείς που μένουμε πίσω κρατάμε μέσα μας ένα κομμάτι από εκείνα τα χρόνια, από εκείνα τα παιδιά που κάποτε υπήρξαμε.
Καλό σου ταξίδι στο φως, γλυκιά μας συμμαθήτριά μου.
Εκεί όπου πηγαίνεις, ας υπάρχει γαλήνη, χωρίς πόνο και δοκιμασίες.
Κι ας μείνει η μνήμη σου δεμένη με τα χρόνια της νιότης μας, τότε που ήμασταν όλοι μαζί και ο χρόνος έμοιαζε ατελείωτος.
Θα είσαι κι εσύ ένα κομμάτι της κοινής μας ιστορίας, μια παρουσία που δεν θα σβήσει
από τις αναμνήσεις μας.
Καλό πέρασμα στην αιωνιότητα…
Και σε όλους εμάς που μείναμε πίσω, ας θυμίζει η απουσία σου πόσο πολύτιμες είναι οι συναντήσεις, οι αγκαλιές και τα λόγια που
δεν πρέπει να αναβάλλουμε.
Γιατί όσο λιγοστεύουμε, τόσο πιο πολύτιμοι γίνονται εκείνοι που μοιράστηκαν μαζί μας τα χρόνια που δεν γυρίζουν πίσω.
Τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους της, στις δυο αγαπημένες της κορούλες και στην αδελφή της.
Εύχομαι ο Θεός να τους χαρίζει υγεία, δύναμη και κουράγιο, να απαλύνει τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας και να γαληνεύει τις καρδιές τους στις δύσκολες ώρες που περνούν.
Κανένα λόγο δεν μπορεί να σβήσει τον πόνο του αποχωρισμού, μα εύχομαι οι όμορφες αναμνήσεις, η αγάπη και η σκέψη όλων όσοι τη γνώρισαν να γίνουν μια μικρή παρηγοριά.
Αιωνία σου η μνήμη σε κήπους παραδείσου μαζί με τους Αγίου , γλυκιά μας Μαρία αυτή η θέση σου τεριαζει.
© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου
