Η ζωή κυλά σαν τρεχούμενο νερό ανάμεσα στα δάχτυλα. Δεν σταματά για κανέναν, δεν γυρίζει πίσω, δεν περιμένει να ετοιμαστούμε. Μας δίνεται σιωπηλά και φεύγει αθόρυβα και πολλές φορές ξαφνικά, δίχως να το καταλάβουμε κι εμείς συχνά αναγνωρίζουμε την αξία της όταν η ψυχή μας χάνεται μέσα στις συνήθειες, στους φόβους, στις αναβολές και σε λάθος πρότυπα .
❤️ ΠΩΣ ΜΑΡΑΙΝΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ❤️
— Παππού, πότε μαραίνεται η ψυχή , να τι θέλω να πω, πότε κουράζεται η ψυχή του ανθρώπου και μαραίνεται;
—Ακου παιδάκι μου γλυκό, η ψυχή σου δεν κουράζεται από τις δυσκολίες της ζωής…
μα από όσα αντέχει ενώ δεν της αξίζουν.
Κουράζεται όταν σωπαίνεις ενώ μέσα σου ουρλιάζεις..!!
Κουράζεται όταν χαμογελάς για να μη στενοχωρήσεις τους άλλους και ξεχνάς εσένα., δηλαδή ξεχνάς ποιος είσαι.!!
Κουράζεται όταν ζητάς συνεχώς αποδοχή από ανθρώπους που δε βλέπουν την αξία σου., από ανθρώπους που θέλουν το καλό σου !!
Κουράζεται όταν μένεις εκεί που η καρδιά σου μαραίνεται αντί να ανθίζει..!!
μόνο και μόνο επειδή συνήθισες τον πόνο..!!
Κουράζεται όταν γεμίζεις το μυαλό σου με τα
«αν» και «ίσως» και δεν κυνηγάς τα όνειρα σου ..!!
Κουράζεται όταν συγκρίνεις τη διαδρομή σου με των άλλων και ξεχνάς πως κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και διαφορετικός και διαλέγει άλλο δρόμο..!!
Κουράζεται όταν δίνεις όλη σου την αγάπη εκεί όπου δεν υπάρχει ούτε λίγος σεβασμός..!!
Κουράζεται όταν αφήνεις τον χρόνο να περνά χωρίς να ζεις στιγμές που κάνουν την καρδιά σου να χτυπά δυνατά..!!
Κουράζεται όταν λες συνέχεια "αύριο" σ’ αυτά που η ψυχή σου τα ζητά σήμερα..!!
Κουράζεται όταν προδίδεις τον εαυτό σου για να χωρέσεις στις ζωές των άλλων..!!
— Και πότε ξεκουράζεται η ψυχή, παππού;
— Όταν ο άνθρωπος πάψει να φοβάται να είναι αληθινός..!!
Γιατί τελικά…
η ζωή δεν ανθίζει με τα χρόνια που περνούν,
αλλά με τις στιγμές που νιώσαμε αληθινά ζωντανοί.
Κι άκου να σου πω κάτι τελευταίο για την ψυχή…
Η ψυχή δεν ζητά πολλά.
Δεν θέλει πλούτη, ούτε θορύβους, ούτε μεγάλες υποσχέσεις.
Θέλει αλήθεια…
λίγη γαλήνη, λίγη αγάπη και ανθρώπους
που να την αγγίζουν χωρίς να την πληγώνουν.
Κι όταν την ακούς, σε φωτίζει.
Όταν την προδίδεις, σιωπά και μαραίνεται
σιγά σιγά.
Να την προσέχεις λοιπόν…
γιατί η ψυχή είναι το μοναδικό σπίτι
που θα κατοικείς για όλη σου τη ζωή.
© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου
