Αποτέφρωση ή ταφή; ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑ
Πριν από λίγο διάβασα μια ανάρτηση σχετικά με την αποτέφρωση των νεκρών, που τώρα τελευταία βλέπουμε πιο συχνά .
Κάποιοι κατηγορούσαν για άθεους αυτούς που στηρίζουν την αποτέφρωση. Και κάποιοι άλλοι κατηγουν την εκκλησία για δήθεν διαφωνία μη υπαρκτή, παρά μόνο το θέμα έγκειται στο κέρδος που έχει η εκκλησία από κηδείες και μνημόσυνα .
Αυτό που γνωρίζω εγώ και έχω διαβάσει είναι το εξής :
Αποτέφρωση ή ταφή;
ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑ
Δεν πρέπει να διαφωνούμε για το χώμα — διαφωνούμε για την πίστη
Η αποτέφρωση είναι νόμιμη και προσωπικό δικαίωμα του καθενός .
Η Ορθόδοξη Εκκλησία όμως λέει καθαρά “όχι”.
Όχι γιατί «φοβάται» την τεχνολογία.
Όχι γιατί τα " οικονομαει " από τις τελετές ταφής και μνημοσύνων.
Αλλά γιατί βλέπει το σώμα όχι ως αντικείμενο προς καύση,
αλλά ως μέρος του ανθρώπου και της ελπίδας της Ανάστασης.
Με λίγα λόγια. Δεν είναι θέμα επιλογής
— είναι θέμα πίστης
Θέλουμε εκκλησιαστική κηδεία,
αλλά όχι την πίστη της Εκκλησίας.
Θέλουμε δικαίωμα στην αποτέφρωση,
αλλά μας ενοχλεί που η Εκκλησία λέει «δεν μπορώ να συμμετέχω».
Η Ορθοδοξία λέει κάτι απλό και σκληρό:
👉 το σώμα δεν είναι σκουπίδι να καεί,
👉 είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης και της Ανάστασης.
Δεν επιβάλλει.
Δεν απαγορεύει.
Απλώς δεν ευλογεί αυτό που αρνείται την πίστη της.
Δεν γίνεται να ζητάς τελετή πίστης
χωρίς να αποδέχεσαι την πίστη.
Και η ταφή είναι ομολογία πίστης.
Η αποτέφρωση, για την Εκκλησία, την αναιρεί συμβολικά.
👉 Το κράτος επιτρέπει.
👉 Η Εκκλησία δεν επιβάλλει.
👉 Απλώς δεν συμμετέχει.
ΚΑΙ Η ΑΠΆΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ερώτημα δεν είναι τι μας βολεύει,
αλλά τι πιστεύουμε όταν μιλάμε για ζωή και θάνατο.
© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου
