Το «πνεύμα των Χριστουγέννων»
δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να αγγίξει
ή να δει∙ είναι μια απαλή, άυλη λάμψη που απλώνεται πάνω από τις μέρες του χειμώνα και ζεσταίνει τις καρδιές.
Είναι η στιγμή που η γενναιοδωρία
ανθίζει χωρίς να ζητά ανταλλάγματα,
που η αγάπη βρίσκει τρόπους
να φωτίσει ακόμη και τις πιο σκοτεινές γωνιές,
που η ελπίδα ψιθυρίζει πως κάθε αρχή είναι δυνατή.
Μέσα σε αυτή τη γιορτινή σιωπή και τον χαμηλό θόρυβο των δρόμων, οι άνθρωποι –μικροί και μεγάλοι– μοιάζουν να μοιράζονται μια κοινή ανάσα καλοσύνης.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι η αόρατη γέφυρα που ενώνει τις καρδιές,
μια υπενθύμιση ότι, έστω για λίγο,
όλοι μπορούμε να δούμε ο ένας τον άλλον
με περισσότερη κατανόηση και αλληλεγγύη.
Είναι η μαγική εκείνη στιγμή
του χρόνου όπου το φως
μέσα μας γίνεται πιο δυνατό
από το σκοτάδι γύρω μας.
