Γυναίκα μου, φως στο πρωινό μου,
ανάσα μου γλυκιά στον στεναγμό μου.
τα μάτια σου λάμπουν σαν ηλιαχτίδα
μου δίνουν κουράγιο στην καταιγίδα .
Μες στα χέρια μου, θέλω να σε κρατώ
να μην φοβάσαι το σκοτάδι, το κακό
Είσαι λιμάνι, σε θάλασσες βαθιές
είσαι τραγούδι, σε νύχτες μαγικές
[Ρεφρέν]
Γυναίκα μου, είσαι η αρχή και το τέλος,
Είσαι το “μαζί” που νικάει κάθε δέος.
Γυναίκα μου, είσαι ό,τι ζητά η καρδιά μου,
Εισαιτο αύριο, το τώρα, τα όνειρά μου.
Γυναίκα μου, μαζί σου θέλω να ζω,
κι αν χαθώ, σε σένα να γυρνώ.
η αγάπη έχει τη δική σου μορφή,
το για πάντα που χωράει στην ψυχή
[Κουπλέ 2]
Γυναίκα μου, όταν σωπαίνει ο κόσμος,
η φωνή σου γίνεται ο δικός μου νόμος.
Με μια ματιά σου, γιατρεύεις πληγές,
με ένα χαμόγελο σου , σβήνεις φωτιές.
Στις μικρές μας στιγμές μεγαλώνω,
με το γέλιο σου καθετί λυτρώνω.
Δεν θέλω πλούτη, λόγια παχιά
θέλω "μαζί" τα βράδια μας, αγκαλιά
[Ρεφρέν (επανάληψη)]
Γυναίκα μου, είσαι η αρχή και το τέλος,
Είσαι το “μαζί” που νικάει κάθε δέος.
Γυναίκα μου, είσαι ό,τι ζητά η καρδιά μου,
Είσαι το αύριο, το τώρα, τα όνειρά μου.
[Γέφυρα]
Κι αν έρθουν μέρες που πονάνε,
κι αν χολή κάποιοι μας κερνάνε
το όνομά σου θα γράψω στη ψυχή
στην Παναγιά θα στείλω προσευχή
Γιατί αγάπη δεν είναι να φεύγεις,
είναι να μένεις, είναι ν' αντέχεις,
την αγάπη στα μάτια να βλέπεις
καθετί στη ζωή , να παλεύεις
[Τελευταίο Ρεφρέν]
Γυναίκα μου, λουλούδι μου,
είσαι ο στίχος στο τραγούδι μου.
Ό,τι κι αν γίνει, όπου κι αν πάω,
εσένα μόνο, πάντα θ' αγαπάω.
© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου
