Thursday, January 08, 2026

 

Ύμνος στα Ραγκουτσάρια της Καστοριάς
Θεοφανω Θεοχάρη 

Στην καρδιά του χειμώνα, όταν η ομίχλη
της λίμνης Ορεστιάδας σκεπάζει τα πάντα,
η Καστοριά δεν κοιμάται.
Αντίθετα, περνά σε μια μεταμόρφωση που ελάχιστες γωνιές της Ευρώπης μπορούν να ανταγωνιστούν σε ένταση και αυθεντικότητα.
Από τις 6 έως τις 8 Ιανουαρίου, η πόλη παραδίδεται στα Ραγκουτσάρια, ένα τριήμερο έθιμο με ρίζες που ταράζει την ηρεμία του χειμώνα με τον εκκωφαντικό ήχο των χάλκινων πνευστών.
Η καρναβαλική αυτή έκρηξη δεν είναι απλώς μια γιορτή,  είναι μια επιστροφή σε κάτι αρχέγονο.
Οι ρίζες των Ραγκουτσαριών χάνονται στα βάθη του χρόνου, σε διονυσιακές τελετουργίες που στόχευαν να ξορκίσουν το κακό, να καλέσουν τη γονιμότητα και να ανατρέψουν –έστω και προσωρινά– την κανονικότητα της καθημερινής ζωής.
Γι’ αυτό και οι μεταμφιέσεις δεν επιδιώκουν την ομορφιά, αλλά την υπερβολή: μάσκες τραχιές, πρόσωπα αλλοιωμένα, φωνές που γελούν, πειράζουν, προκαλούν.
Στους δρόμους της πόλης σχηματίζονται τα  «μπουλούκια», ομάδες ανθρώπων κάθε ηλικίας που ακολουθούν τον ρυθμό των χάλκινων.
Οι τρομπέτες, τα τρομπόνια και τα νταούλια δεν παίζουν απλώς μουσική· επιβάλλουν ρυθμό στο σώμα, αναγκάζουν τα πόδια να κινηθούν, το βλέμμα να στραφεί προς τον άλλον.
Κάθε γωνιά, κάθε πλατεία, κάθε στενό γίνεται σκηνή, όπου οι ρόλοι μπερδεύονται και τα όρια ανάμεσα σε θεατές και συμμετέχοντες καταργούνται.
Το κρύο του Γενάρη υποχωρεί μπροστά στη θερμότητα της συλλογικής μέθης.
Το κρασί και το τσίπουρο κυκλοφορούν ελεύθερα, όχι ως πρόσχημα, αλλά ως μέρος μιας τελετουργίας φιλοξενίας και συνεύρεσης.
Οι παλιοί θυμούνται, οι νεότεροι μαθαίνουν, και όλοι μαζί συνεχίζουν μια αλυσίδα που δεν έσπασε ποτέ πραγματικά, ακόμα κι όταν οι εποχές άλλαξαν
.
Και όταν, στις 8 Ιανουαρίου, οι ήχοι σβήνουν σιγά σιγά και οι μάσκες κατεβαίνουν, η Καστοριά επιστρέφει στη χειμερινή της ησυχία. Όμως κάτι έχει ήδη αλλάξει.
Σαν να καθάρισε ο αέρας, σαν να αποσύρθηκε για λίγο η ομίχλη – όχι μόνο από τη λίμνη, αλλά και από μέσα τους.

Τα Ραγκουτσάρια τελείωσαν, αλλά η ανάμνησή τους μένει, υπενθυμίζοντας πως κάτω από τον πάγο του χειμώνα, η ζωή πάντα βράζει.

Αποτέφρωση ή ταφή; ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑ

 Αποτέφρωση ή ταφή; ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑ 

Πριν από λίγο διάβασα  μια ανάρτηση σχετικά με την αποτέφρωση των νεκρών, που τώρα τελευταία βλέπουμε πιο συχνά . 

 Κάποιοι κατηγορούσαν για άθεους αυτούς που στηρίζουν την αποτέφρωση. Και κάποιοι άλλοι κατηγουν την εκκλησία για δήθεν διαφωνία μη υπαρκτή,  παρά μόνο το θέμα έγκειται στο κέρδος που έχει η εκκλησία από κηδείες και μνημόσυνα . 

Αυτό που γνωρίζω εγώ και έχω διαβάσει  είναι το εξής : 

Αποτέφρωση ή ταφή;

 ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΑ 

 Δεν πρέπει να διαφωνούμε για το χώμα — διαφωνούμε για την πίστη

Η αποτέφρωση είναι νόμιμη και προσωπικό δικαίωμα του καθενός . 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία όμως λέει καθαρά “όχι”.

Όχι γιατί «φοβάται» την τεχνολογία.

Όχι γιατί τα " οικονομαει " από τις τελετές ταφής και μνημοσύνων. 

Αλλά γιατί βλέπει το σώμα όχι ως αντικείμενο προς καύση,

αλλά ως μέρος του ανθρώπου και της ελπίδας της Ανάστασης.

Με λίγα λόγια. Δεν είναι θέμα επιλογής

 — είναι θέμα πίστης


Θέλουμε εκκλησιαστική κηδεία,

αλλά όχι την πίστη της Εκκλησίας.

Θέλουμε δικαίωμα στην αποτέφρωση,

αλλά μας ενοχλεί που η Εκκλησία λέει «δεν μπορώ να συμμετέχω».


Η Ορθοδοξία λέει κάτι απλό και σκληρό:

👉 το σώμα δεν είναι σκουπίδι να καεί,

👉 είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης και της Ανάστασης.

Δεν επιβάλλει.

Δεν απαγορεύει.

Απλώς δεν ευλογεί αυτό που αρνείται την πίστη της.


Δεν γίνεται να ζητάς τελετή πίστης

χωρίς να αποδέχεσαι την πίστη.

Και η ταφή είναι ομολογία πίστης.

Η αποτέφρωση, για την Εκκλησία, την αναιρεί συμβολικά.

👉 Το κράτος επιτρέπει.

👉 Η Εκκλησία δεν επιβάλλει.

👉 Απλώς δεν συμμετέχει.

ΚΑΙ Η ΑΠΆΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ερώτημα δεν είναι τι μας βολεύει,

αλλά τι πιστεύουμε όταν μιλάμε για ζωή και θάνατο.


© Ελένη Λούκαρη -  Καλαϊτσίδου

Σύμβολο ή κόμμα; – Εκεί θα κριθούν όλα

 


Κάποιες δικές μου σκέψεις μετά από μελέτη για το ενδεχόμενο νέου κόμματος από την κ. Καρυστιανου.

Η Μαρία Καρυστιανού, η οποία έγινε γνωστή ως πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων από την τραγωδία των Τεμπών και από τον μεγάλο αγώνα που έδωσε για την μη συγκάλυψη της αλήθειας από την Κυβέρνηση για τον θάνατο 57 ψυχών , έχει μιλήσει ανοικτά για δυνατότητα δημιουργίας κόμματος πολιτών που θα δίνει έμφαση 

σε κάθαρση, δικαιοσύνη και διαφάνεια. 

Δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί επίσημα και η ίδια δεν έχει ξεκαθαρίσει 100% αν θα ηγηθεί ή όχι, αλλά οι ενέργειες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο. 


Κάποια δημοσιεύματα αναφέρουν ότι υπάρχει ήδη κίνηση για οργανωμένη πολιτική οντότητα — σε κάποια ρεπορτάζ αναφέρεται και πιθανό όνομα ή πρώιμη δομή. 


Αν η Καρυστιανού κάνει κόμμα, είναι πιθανό  να επηρεάσει την αντιπολίτευση, ειδικά υπάρχει περίπτωση  να :

Προσελκύσει μέρος των ψηφοφόρων που σήμερα δεν αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται

 ικανοποιητικά από τα υπάρχοντα κόμματα. 


Να αποσπάσει δυνάμεις από κόμματα όπως ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ ή άλλους μικρότερους σχηματισμούς· οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών (δείγμα ~32%) 

θα εκτιμούσε ένα νέο κόμμα γύρω από την προσωπικότητά της. 


Αντιδράσεις από πολιτικούς Υπάρχουν ήδη αντιδράσεις:

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καθαίρεσε ευρωβουλευτή γιατί άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με την Καρυστιανού. 


Άλλα στελέχη της πολιτικής σκηνής την κριτικάρουν, λέγοντας ότι απευθύνεται σε διαφορετικά ακροατήρια και εκφράζουν ανησυχίες για το ποιους ψηφοφόρους θα τραβήξει.


Συμπερασματικά .

🔹 Αν προχωρήσει, μπορεί να έχει πολιτικό αντίκτυπο, ειδικά σε ψηφοφόρους που σήμερα δεν βρίσκουν «φωνή» στα παραδοσιακά αντιπολιτευόμενα κόμματα. 

🔹 Το πόσο μεγάλο και πόσο σταθερό θα είναι αυτό το νέο κόμμα — και αν θα «κλέψει» σημαντικό τμήμα της αντιπολίτευσης — εξαρτάται από το πρόγραμμά του, την οργάνωση και την εκλογική του απήχηση, που ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί. 


Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα “χτυπούσε” κυρίως την κυβέρνηση, αλλά:

Τον ΣΥΡΙΖΑ:

ψηφοφόρους που είναι απογοητευμένοι,

πολίτες με έντονο αίσθημα αδικίας/οργής,

κόσμο που ζητά «κάθαρση» και όχι κομματική ρητορική.


ΠΑΣΟΚ:

ψηφοφόρους κεντροαριστερούς που θέλουν σοβαρότητα αλλά νιώθουν ότι το κόμμα δεν συγκινεί.

Μικρά αντισυστημικά κόμματα (αριστερά ή «ανεξάρτητα»):

εδώ η απώλεια θα ήταν πιο άμεση.

👉 Δηλαδή η αντιπολίτευση κινδυνεύει περισσότερο από κατακερματισμό, όχι από εξαφάνιση.


Τώρα ας πάμε στην ουσία 

 Γιατί έχει απήχηση η Καρυστιανού

Όχι επειδή έχει πολιτική εμπειρία — αλλά επειδή:

δεν ανήκει στο «παλιό πολιτικό σύστημα»

έχει ισχυρό ηθικό κεφάλαιο (τραγωδία Τεμπών)

εκφράζει συναίσθημα που δεν εκφράζεται κομματικά:


οργή + πένθος + απαίτηση δικαιοσύνης


Αυτό είναι πολύ ισχυρό  πλεονέκτημα εκλογικά, ειδικά σε περιόδους απογοήτευσης.


ΑΣ δούμε τι μπορεί να συμβεί 

Τα 3 βασικά σενάρια

🔹 Σενάριο Α: 3–5% (είσοδος στη Βουλή)

Παίρνει ψήφους κυρίως από ΣΥΡΙΖΑ & μικρά κόμματα

Αποδυναμώνεται η αντιπολίτευση

Η κυβέρνηση ωφελείται έμμεσα

👉 Αυτό είναι το πιο πιθανό σενάριο αν το κόμμα στηθεί γρήγορα.


🔹 Σενάριο Β: 7–10% (σοβαρός παίκτης)

Ανατρέπει ισορροπίες

Γίνεται ρυθμιστής εξελίξεων

Πιέζει όλα τα κόμματα να αλλάξουν λόγο

👉 Εδώ η αντιπολίτευση κινδυνεύει σοβαρά αν δεν προσαρμοστεί.


🔹 Σενάριο Γ: Αποτυχία / προσωρινό φαινόμενο

Έλλειψη προγράμματος

Εσωτερικές συγκρούσεις

Κούραση της κοινωνίας

👉 Τότε ο αντίκτυπος είναι μικρός και παροδικός.


Όμως μην ξεχνάμε ότι ρισκάρει πολύ για ότι έκανε  μέχρι τώρα,  για τη δικαίωση των 57 ψυχών των Τεμπών δηλαδή να χάσει:το ηθικό πλεονέκτημα

την καθολική κοινωνική συμπάθεια

την εικόνα του «υπεράνω πολιτικής»

Μην ξεχνάμε όμως ότι έχει αποδειχθεί ότι η πολιτική φθείρει γρήγορα, ειδικά πρόσωπα-σύμβολα.


Συμπέρασμα 

👉 Ναι, η αντιπολίτευση κινδυνεύει, όχι επειδή η Καρυστιανού είναι «πανίσχυρη»,

αλλά επειδή εκφράζει ένα κενό που τα κόμματα άφησαν ανοιχτό.

Και τι εννοώ 

Ο ΣΥΡΙΖΑ — θα είναι  ο μεγαλύτερος χαμένος

Γιατί φοβάται περισσότερο απ’ όλους:

Μοιράζονται παρόμοιο ακροατήριο (αγανακτισμένοι, απογοητευμένοι, «να πληρώσουν οι υπεύθυνοι»). Και έχει χάσει το ηθικό πλεονέκτημα που είχε παλιότερα.

Η Καρυστιανού εκφράζει συναίσθημα χωρίς κομματικό βάρος.

👉 Ακόμα και 3–4% να πάρει, του κόβει οξυγόνο.

👉 Γι’ αυτό βλέπεις νευρικές αντιδράσεις και όχι αδιαφορία.


Φυσικά και στο ΠΑΣΟΚ πρέπει να υπάρχει — υπόγεια ανησυχία, όχι πανικός

Δεν  θα χάσει μαζικά, αλλά:

θα   χάσει δυναμική ανόδου

χάνε θα χάσει  ψηφοφόρους «ήπιας διαμαρτυρίας»

Το ΠΑΣΟΚ βασίζεται στη σταθερότητα, όχι στο συναίσθημα.


👉 Αν η Καρυστιανού αποκτήσει σοβαρό λόγο, γίνεται εμπόδιο στο “ΠΑΣΟΚ-ως-εναλλακτική”.

Όσο για τα μικρά κόμματα — υπαρξιακός κίνδυνος

ΜέΡΑ25, Πλεύση, διάφορα «αντισυστημικά» σχήματα

Παίρνει:

το ηθικό αφήγημα

την οργή

την προβολή

👉 Για αυτά, ένα νέο κόμμα Καρυστιανού είναι θανατηφόρο ανταγωνιστικά.


🟦 Και όσο για την κυβέρνηση του Μητσοτάκη;

Παράδοξο αλλά αληθινό:

🔹 Βραχυπρόθεσμα ωφελείται

σπάει η αντιπολίτευση 

μειώνεται η πιθανότητα ενιαίου μετώπου .


🔹 Μακροπρόθεσμα όμως πιέζεται

γιατί το θέμα των Τεμπών δεν “ξεχνιέται”

και η πίεση γίνεται θεσμική, όχι μόνο καταγγελτική


Το πιο κρίσιμο σημείο (αυτό που όλοι κοιτάνε)

Θα μιλήσει μόνο για Τέμπη ή για όλα;

Αν μείνει μονοθεματική → φθείρεται γρήγορα

Αν αποκτήσει συνολικό πρόγραμμα → αλλάζει το παιχνίδι

Εκεί θα κριθούν όλα.

Τελικά 

👉 Το σύστημα δεν φοβάται την Καρυστιανού ως πολιτικό.

👉 Τη φοβάται ως σύμβολο που μπορεί να γίνει πολιτική δύναμη.


Τώρα ερχόμαστε στο ότι αν αντέχουν τέτοια "κόμματα  σύμβολα" στην Ελλάδα

Η σύντομη απάντηση

👉 Σπάνια αντέχουν μακροπρόθεσμα.

👉 Αλλά μπορούν να επηρεάσουν έντονα για 1–2 εκλογικούς κύκλους.


Από εμπειρία μας βλέπουμε τελευταία ότι 

🟢 Τέτοια κόμματα  δεν άντεξαν

Χωρίς ονόματα, το μοτίβο είναι πάντα ίδιο:

ξεκινούν από αγανάκτηση / ηθικό σοκ

μπαίνουν δυναμικά στη Βουλή

μετά:

έλλειψη στελεχών

εσωτερικές συγκρούσεις

«όλοι ίδιοι είναι» επιστρέφει

👉 2–4 χρόνια και ξεφούσκωμα.

🟡 Παραδείγματα που άντεξαν μετεξελισσόμενα

Όσα:

απέκτησαν καθαρή ιδεολογική ταυτότητα

δεν έμειναν μονοθεματικά

έφτιαξαν κομματικό μηχανισμό

👉 Αυτά δεν έμειναν κόμματα διαμαρτυρίας, έγιναν κανονικά κόμματα.


Για να αντέξει το κόμμα τύπου Καρυστιανού  πρέπει να περάσει 

1️⃣ Από το συναίσθημα στη θεσμικότητα

Όχι μόνο «δικαιοσύνη»

Αλλά: πώς, με ποιους νόμους, με ποιους θεσμούς


2️⃣ Στελέχη (όχι απλώς υποστηρικτές)

Βουλευτές με επάρκεια

Όχι πρόσωπα ευκαιρίας

❌ Λάθος επιλογές = γρήγορη κατάρρευση


3️⃣ Θέση στα μεγάλα θέματα

Οικονομία, εξωτερική πολιτική, κοινωνικό κράτος.

❌ Αν αποφεύγει → θεωρείται «ανώριμο»


4️⃣ Αντοχή στην επίθεση

ΜΜΕ

πολιτικούς αντιπάλους

προσωπικές επιθέσεις

❌ Τα σύμβολα φθείρονται εύκολα


5️⃣ Αποσύνδεση από το αρχικό τραύμα

Σκληρό αλλά αληθινό:

κανένα κόμμα δεν μπορεί να ζει για πάντα από μια τραγωδία

Πρέπει να γίνει κάτι μεγαλύτερο.

Άρα, τι πιθανότητες έχει;

🔹 Βραχυπρόθεσμα (1–2 εκλογές)

✔ Πολύ καλές πιθανότητες να μπει Βουλή

✔ Σοβαρή πίεση στην αντιπολίτευση

🔹 Μεσοπρόθεσμα (4–6 χρόνια)

⚠ Κρίσιμο σημείο

Ή μετασχηματισμός → επιβίωση

Ή διάλυση → πολιτική υποσημείωση

Τελικό συμπέρασμα

👉 Δεν είναι καταδικασμένα,

👉 αλλά η ιστορία είναι εναντίον τους αν μείνουν:

μονοθεματικά προσωποκεντρικά

χωρίς βάθος.


Το “κόμμα-σύμβολο” δεν γίνεται ποτέ κόμμα

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά

Ένα κόμμα που:

στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε ένα πρόσωπο

αντλεί δύναμη από ηθικό κύρος ή τραύμα

αποφεύγει τις δύσκολες πολιτικές απαντήσεις για να μη “χαλάσει” την εικόνα

👉 Αυτό δουλεύει στην αρχή

👉 αλλά καταρρέει μόλις αρχίσει η κανονική πολιτική σύγκρουση

Πώς εμφανίζεται το λάθος (τα σημάδια)


🚩 1️⃣ «Δεν είμαστε σαν τους άλλους»

ακούγεται ωραίο

αλλά δεν απαντά:

πώς κυβερνάς;

τι κάνεις σε κρίση;

👉 Ο κόσμος θέλει διαφορά, όχι ασάφεια.


🚩 2️⃣ Φόβος να πάρουν θέση

Για να μη χάσουν κοινό:

αποφεύγουν οικονομία

αποφεύγουν εξωτερική πολιτική

αποφεύγουν δύσκολες αποφάσεις

👉 Αυτό εκλαμβάνεται ως ανωριμότητα.


🚩 3️⃣ Πρόχειρα στελέχη

«καλοί άνθρωποι» χωρίς εμπειρία

ή πρόσωπα με προσωπική ατζέντα

👉 Εκεί ξεκινούν:

γκάφες

εσωτερικές ρήξεις

διασπάσεις


🚩 4️⃣ Η φθορά του ίδιου του συμβόλου

Όταν το πρόσωπο-σύμβολο:

δέχεται επιθέσεις

μπαίνει σε αντιπαραθέσεις

αναγκάζεται να “παζαρεύει”

👉 Χάνει το υπεράνω.

Και τότε χάνεται το πλεονέκτημα.


Τι θα έκανε τη διαφορά (αν το αποφύγουν)

✔ Να “κατέβει” το πρόσωπο, όχι να εξαφανιστεί

όχι αρχηγικό one-woman show

αλλά θεσμικός ρόλος

✔ Να φτιαχτεί πυρήνας σοβαρών ανθρώπων

5–10 πρόσωπα με κύρος

καθαρούς ρόλους

✔ Να πουν καθαρά:

«Αυτά μπορούμε, αυτά δεν μπορούμε»

Η ειλικρίνεια κρατά περισσότερο από την τελειότητα.

Η ωμή αλήθεια


👉 Η πολιτική δεν συγχωρεί την ασάφεια για πολύ.

👉 Ό,τι δεν γίνεται κανονικό κόμμα, το σύστημα το αλέθει.


Μία ερώτηση για  τον καθένα μας    (και αξίζε να την απαντήσουμε):

Θα προτιμούσες ένα τέτοιο κόμμα:

🔹 να μείνει “καθαρό” αλλά μικρό;

🔹 ή να μπει βαθιά στο παιχνίδι και να ρισκάρει να φθαρεί;

Από αυτή την επιλογή κρίνονται όλα.


© Ελένη Λούκαρη -  Καλαϊτσίδου

Η αληθινή αγάπη μένει

 Καλημέρα ψυχές μου αγαπημένες 

Χαρούμενη  κι ευλογημένη Πέμπτη 

Εύχομαι από καρδιάς 

Υγεία να φωλιάζει στο σώμα,

αγάπη στην καρδιά

κι αισιοδοξία να ανοίγει τα παράθυρα

 της μέρας.

8 Ιανουαρίου σήμερα η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Ισιδώρου.

Τις ευλογίες του να έχουμε . 

🙏Βοήθεια μας 🙏

❤️🌹Χρόνια πολλά χρόνια φωτεινά χρόνια ευλογημένα γεμάτα υγεία αγάπη και στους εορτάζοντες. ❤️🌹

Με του Άη Γιαννιού, σιγοσβήνουν οι γιορτές,

σαν φώτα που χαμηλώνουν, μα δεν χάνονται

Σε όλη αυτή τη ζεστασιά που νιώσαμε

από όσα μας περιτριγύριζαν—

δέντρα στολισμένα

με μπάλες πολύχρωμες,

πλουμιστά στολίδια

και φωτάκια που αναβόσβηναν—

γίναμε πάλι παιδιά.


Και χαρήκαμε…

και τραγουδήσαμε…

και χορέψαμε…

και νιώσαμε πως είμαστε

ευτυχισμένοι.


Μα μέσα σε όλη αυτή τη μαγεία

η σκέψη μας έφερνε

και άλλες εικόνες·

ανθρώπων που πεινούν, που πονούν,

που υποφέρουν

και ζουν μόνοι, χωρίς φροντίδα,

χωρίς αγάπη,

εγκαταλελειμμένοι στους δρόμους,

πάνω σε χαρτοκιβώτια,

με προσκέφαλο τα χέρια

και σκέπασμα κουβέρτες ή σακιά.


Εικόνες παιδιών

με αιματοβαμμένα κορμιά,

να ψάχνουν την αγκαλιά των γονιών τους

μέσα στα αποκαΐδια

των γκρεμισμένων σπιτιών,

από τις βόμβες του πολέμου…


Κι όλη αυτή η μαγεία

χάνεται.

Σβήνει

σαν κερί.


Εύχομαι από καρδιάς

το Πνεύμα της Αγάπης

να μας σκεπάζει

σαν ζεστό φως

μέρες και νύχτες.

Να περπατά δίπλα μας

όλο τον χρόνο,

να μας ενώνει,

να μας θυμίζει

πως τα θαύματα γεννιούνται

όταν είμαστε μαζί.

Και να γιορτάσουμε ξανά εδώ,

χέρι με χέρι,

καρδιά με καρδιά,

όλοι μαζί…


ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΊΑ 




❤️ Η αληθινή αγάπη μένει ❤️

Όταν αγαπάς αληθινά,

μαθαίνεις να κρατάς στο ίδιο χέρι

τη χαρά και τη λύπη.

Γίνεσαι λιμάνι ήσυχο,

ανάσα σταθερή,

φως που δείχνει δρόμους και όνειρα.


Καμία αγάπη δεν γεννήθηκε

για να ζει στη σκιά του φόβου,

με το βλέμμα καρφωμένο

στην πόρτα της φυγής.

Η αληθινή αγάπη μένει.

Στέκεται.

Στηρίζει.

Υπομένει.

Περιμένει.


Όταν αγαπάς κάποιον αληθινά,

δεν τον μικραίνεις

για να χωρέσει εκεί που θέλεις εσύ.

Τον μεγαλώνεις

για να πετάξει.


Αγαπάς τη διαφορά του,

τις δυνατότητες, τα χαρίσματά του,

μα και τις ρωγμές του—

εκεί απ’ όπου μπαίνει το φως.


Τον φυλάς

σαν διαμάντι σπάνιο,

σαν θησαυρό εύθραυστο και πολύτιμο.

Με φροντίδα.

Με προσοχή.

Με ψυχή.


Και κάνεις τα αδύνατα δυνατά

όχι για να τον κρατήσεις,

μα για να παραμείνει

θησαυρός στην καρδιά σου


© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου 


@highlight 

Μαρία Τριγώνη Πληροφοριοδότης