Η αληθινή αγάπη μένει

 Καλημέρα ψυχές μου αγαπημένες 

Χαρούμενη  κι ευλογημένη Πέμπτη 

Εύχομαι από καρδιάς 

Υγεία να φωλιάζει στο σώμα,

αγάπη στην καρδιά

κι αισιοδοξία να ανοίγει τα παράθυρα

 της μέρας.

8 Ιανουαρίου σήμερα η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Ισιδώρου.

Τις ευλογίες του να έχουμε . 

🙏Βοήθεια μας 🙏

❤️🌹Χρόνια πολλά χρόνια φωτεινά χρόνια ευλογημένα γεμάτα υγεία αγάπη και στους εορτάζοντες. ❤️🌹

Με του Άη Γιαννιού, σιγοσβήνουν οι γιορτές,

σαν φώτα που χαμηλώνουν, μα δεν χάνονται

Σε όλη αυτή τη ζεστασιά που νιώσαμε

από όσα μας περιτριγύριζαν—

δέντρα στολισμένα

με μπάλες πολύχρωμες,

πλουμιστά στολίδια

και φωτάκια που αναβόσβηναν—

γίναμε πάλι παιδιά.

Και χαρήκαμε…

και τραγουδήσαμε…

και χορέψαμε…

και νιώσαμε πως είμαστε

ευτυχισμένοι.

Μα μέσα σε όλη αυτή τη μαγεία

η σκέψη μας έφερνε

και άλλες εικόνες·

ανθρώπων που πεινούν, που πονούν,

που υποφέρουν

και ζουν μόνοι, χωρίς φροντίδα,

χωρίς αγάπη,

εγκαταλελειμμένοι στους δρόμους,

πάνω σε χαρτοκιβώτια,

με προσκέφαλο τα χέρια

και σκέπασμα κουβέρτες ή σακιά.

Εικόνες παιδιών

με αιματοβαμμένα κορμιά,

να ψάχνουν την αγκαλιά των γονιών τους

μέσα στα αποκαΐδια

των γκρεμισμένων σπιτιών,

από τις βόμβες του πολέμου…

Κι όλη αυτή η μαγεία

χάνεται.

Σβήνει

σαν κερί.

Εύχομαι από καρδιάς

το Πνεύμα της Αγάπης

να μας σκεπάζει

σαν ζεστό φως

μέρες και νύχτες.

Να περπατά δίπλα μας

όλο τον χρόνο,

να μας ενώνει,

να μας θυμίζει

πως τα θαύματα γεννιούνται

όταν είμαστε μαζί.

Και να γιορτάσουμε ξανά εδώ,

χέρι με χέρι,

καρδιά με καρδιά,

όλοι μαζί…

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΊΑ 

❤️ Η αληθινή αγάπη μένει ❤️

Όταν αγαπάς αληθινά,

μαθαίνεις να κρατάς στο ίδιο χέρι

τη χαρά και τη λύπη.

Γίνεσαι λιμάνι ήσυχο,

ανάσα σταθερή,

φως που δείχνει δρόμους και όνειρα.

Καμία αγάπη δεν γεννήθηκε

για να ζει στη σκιά του φόβου,

με το βλέμμα καρφωμένο

στην πόρτα της φυγής.

Η αληθινή αγάπη μένει.

Στέκεται.

Στηρίζει.

Υπομένει.

Περιμένει.

Όταν αγαπάς κάποιον αληθινά,

δεν τον μικραίνεις

για να χωρέσει εκεί που θέλεις εσύ.

Τον μεγαλώνεις

για να πετάξει.

Αγαπάς τη διαφορά του,

τις δυνατότητες, τα χαρίσματά του,

μα και τις ρωγμές του—

εκεί απ’ όπου μπαίνει το φως.

Τον φυλάς

σαν διαμάντι σπάνιο,

σαν θησαυρό εύθραυστο και πολύτιμο.

Με φροντίδα.

Με προσοχή.

Με ψυχή.

Και κάνεις τα αδύνατα δυνατά

όχι για να τον κρατήσεις,

μα για να παραμείνει

θησαυρός στην καρδιά σου

© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου 

@highlight 

Μαρία Τριγώνη Πληροφοριοδότης