Στις 5 Δεκεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, ενός από τους σημαντικότερους Πατέρες της ερήμου και οργανωτή του κοινοβιακού μοναχισμού στην Παλαιστίνη.
Γεννήθηκε το 439 μ.Χ. στην Καππαδοκία.
Από μικρή ηλικία στράφηκε στη μοναχική ζωή.
Έζησε ασκητικά στα Ιεροσόλυμα και ίδρυσε τη διάσημη Μεγάλη Λαύρα του Αγίου Σάββα στην έρημο της Ιουδαίας.
Θεωρείται θαυματουργός και προστάτης πολλών μοναχών, προσκυνητών και καρκινοπαθών
🏵️Αφιέρωμα στον Άγιο Σάββα 🏵️
Στην άκρη της ερήμου, εκεί όπου ο άνεμος ψιθυρίζει προσευχές σε πέτρινους λόφους,
ο Άγιος Σάββας περπατά με βήματα που δεν κάνουν θόρυβο.
Το φως κατεβαίνει πάνω στα βράχια σαν αθόρυβη ευλογία,
και η σιωπή απλώνεται γλυκιά, σαν νερό που ξεδιψά την ψυχή.
Μέσα στην απεραντοσύνη της νύχτας ανασαίνει βαθιά,
αφήνοντας πίσω του τον κόσμο
για να βρει τον κόσμο ολόκληρο μέσα του.
Οι ουρανοί άκουσαν τη σιωπή του
και η γη αγκάλιασε την άσκησή του.
Στη Μεγάλη Λαύρα, οι πέτρες ακόμα θυμούνται τα χέρια του,
χέρια που ύψωναν τόπους προσευχής
και άνοιγαν μονοπάτια για όσους χάνονταν στο σκοτάδι.
Τα βήματά του έγιναν ρίζες που δεν ξεριζώνονται,
η προσευχή του σπόρος που βλασταίνει σε κάθε εποχή.
Κι όταν η ανθρώπινη δύναμη λυγίζει,
εκεί όπου ο πόνος βαραίνει τις ώρες,
η προστασία του γίνεται φως
μέσα στις δοκιμασίες.
Η προσευχή ψιθυρίζει ελπίδα—
κι αυτός ο ψίθυρος απλώνεται σαν σκιά τρυφερή
πάνω στις καρδιές των αρρώστων.
Εκείνος δεν ακούει μονάχα λόγια·
ακούει τα ρήγματα της ψυχής,
το άγχος, τον φόβο, τη σιωπηλή κραυγή.
Και τότε χαρίζει μια γαλήνη που θυμίζει
το απαλό χάδι της ερήμου στην αυγή.
Πολλοί άνθρωποι μαρτυρούν
πως στο όνομά του βρήκαν ανάπαυση,
πως ένα αόρατο χέρι τούς κράτησε
στην ώρα της μεγάλης δοκιμασίας.
Κάποιοι μιλούν για θαύματα—
για μια αναπάντεχη ανακούφιση,
για μια δύναμη που ξύπνησε μέσα τους,
για δρόμους που άλλαξαν πορεία,
για μια ίαση που ήρθε σαν άνεμος εύσπλαχνος,
χωρίς κανείς να εξηγήσει το πώς.
Δεν είναι τα θαύματα που υμνούν τον Άγιο,
αλλά η πίστη που ριζώνει στις καρδιές
όταν τον επικαλούνται.
Γιατί εκείνος δεν υπόσχεται
να λυγίσει τον νόμο της ζωής,
μα να σταθεί δίπλα στον άνθρωπο
και να του δώσει κουράγιο
να περάσει το σκοτάδι.
Έτσι, στις προσευχές των καρκινοπαθών,
το όνομά του γίνεται ανάσα ζωής:
«Άγιε Σάββα, στάσου δίπλα μας».
Η ελπίδα ανάβει σαν καντήλι που δεν σβήνει
στο βάθος της Λαύρας,
εκεί που η σιωπή ακόμη φωτίζει.
Κάθε 5 Δεκεμβρίου,
σαν να σηκώνεται μια αχτίδα πιο διάφανη από την αυγή,
η μνήμη του θυμίζει πως η γαλήνη δεν είναι μακριά·
είναι μονοπάτι που ανοίγει μέσα μας
όταν η καρδιά επιλέγει τη σιωπή και το φως.
Κι εκείνη τη μέρα, κατά τόπους, ο λαός τελεί αρτοκλασίες
και προσφέρει έργα αγάπης,
τιμώντας τη ζωή ενός Αγίου
που έζησε με φιλανθρωπία και άσκηση,
κι άφησε πίσω του μια παρακαταθήκη ελπίδας.
Βοήθειά μας
Ο Άγιος Σάββας να μεσιτευει στον κύριο
για την υγεία μας
🙏Αμήν 🙏
🌹Χρόνια πολλά χρόνια φωτεινά
χρόνια ευλογημένα γεμάτα υγεία
αγάπη και ευτυχία σε όσους έχουν
Τη γιορτή τους 🌹
-----
Η «Μεγάλη Λαύρα» που ίδρυσε ο Άγιος Σάββας είναι η Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, ένα ελληνικό ορθόδοξο μοναστήρι στην Παλαιστίνη, γνωστό και ως Μαρί Σάμπα.
Θεωρείται ένα από τα παλαιότερα συνεχώς κατοικημένα μοναστήρια στον κόσμο και το «Τυπικό» του Αγίου Σάββα, που συντάχθηκε από τον ίδιο, επηρέασε βαθύτατα τα μοναστήρια της Παλαιστίνης, δίνοντάς της μεγάλη αίγλη.
Τοποθεσία: Βρίσκεται στην κοιλάδα Κιντρόν, μεταξύ της Βηθλεέμ και της Νεκράς Θάλασσας.
Ιστορική Σημασία:
Είναι ένα από τα αρχαιότερα αδιάλειπτα κατοικημένα μοναστήρια του κόσμου.
Αναπτύχθηκε σε σπουδαίο κέντρο μελέτης και σπουδών, με πλούσια βιβλιοθήκη.
Τυπικό:
Το «Τυπικό» του Αγίου Σάββα καθόρισε τον τρόπο λειτουργίας των μοναστηριών της περιοχής.
Η Ιερά Μονή εξακολουθεί να διατηρεί πολλές από τις αρχαίες παραδόσεις της.
Μοναχοί: Οι μοναχοί του είναι γνωστοί ως Σαββαΐτες.
Περιορισμοί: Υπάρχουν περιορισμοί στην είσοδο των γυναικών στον κύριο χώρο του μοναστηριού. Μπορούν να εισέλθουν μόνο στον «Πύργο των Γυναικών», ο οποίος βρίσκεται κοντά στην κεντρική είσοδο.
© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου
