Της γης τα παλικάρια

 

Της Γης τα παλικάρια ❤️

Στο δρόμο βγήκαν πάλι τα παλικάρια της γης,
με τα τρακτέρ  αντάμα,  στις στάλες της βροχής.
Τι κι αν τα πρωινά είναι κρύα μ’ ουρανούς βαρείς,
φωνάζουν με πόνο " Πατρίδα μην με λησμονείς!"

Κι η γη μαζί τους στέκει,  με θλίψη τους κοιτά,
γιατί  δίχως αυτούς,  καρπό πώς θα γεννά.
θέλει να τους ακούσει η χώρα ετούτη τη φορά,
γιατί θα σβήσει ο σπόρος, μαζί του κι η χαρά.

Τα όνειρα τα έθαψαν,  με ιδρώτα μες στο χώμα

με ροζασμενα τα χέρια και με πίκρα στο στόμα 

απ' τη ζωή ελεημοσύνη δεν θέλουν , δεν  ζητούν

να μείνει ο τόπος ζωντανός, οι κόποι τους να μην  χαθούν .

Και ποιος θα οργώσει τα χωράφια τ’ αυριανά;
Ποιος θα φυτέψει την ελπίδα στα παιδιά ξανά;
Αν φύγουν απ' τα χωριά ποιος θα ποτίσει τη φλόγα της γης;
Κι αν τους γυρίσεις την πλάτη, πιστεύεις
χωρίς εκείνους… μπορείς να ζεις;

Κι η γη φωνάζει, κι ας  ακούγεται σιγανά
τα παλικάρια της κουβαλούν τη λευτεριά.
Αν δεν σταθείς στο πλάι τους ετούτη την  φορά,
θα σβήσει ο σπόρος μαζί  θα σβήσει κι η καρδιά.