Στα χρόνια τα μαθητικά,
με μπλε ποδιές μακριές
η σκέψη ήθελε άδεια
αλλιώς πέφταν οι ξυλιές
Στο στόμα των καθηγητών
«σιωπή!» με το κιλό,
κι η αποβολή καραδοκούσε
για κάθε “γιατί” απλό.
[Ρεφραίν:]
Έλα μου, έλα και γέλα
πιάσε με στο χορό,
να ζήσουμε τα νιάτα μας
σήμερα πάλι εδώ!
Ρεφραίν:]
Έλα μου, έλα και γέλα
πιάσε με στο χορό,
να ζήσουμε τα νιάτα μας
σήμερα πάλι εδώ!
Να κόβουμε βασιλόπιτα
Για την καλή χρονιά
Με αγάπη στην καρδιά,
μ' αγκαλιές και φιλιά
Η νιότη δεν μας γέρασε —
απλώς άλλαξε ποδιά,
στα μάτια μας λάμπει
κείνη η φλογερή ματιά
[Ρεφραίν:]
Έλα μου, έλα και γέλα
πιάσε με στο χορό,
να ζήσουμε τα νιάτα μας
σήμερα πάλι εδώ!
[Ρεφραίν:]
Έλα μου, έλα και γέλα
πιάσε με στο χορό,
να ζήσουμε τα νιάτα μας
σήμερα πάλι εδώ!
© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου
