Η Γιορτή της Υπαπαντής είναι μεγάλη Θεομητορική γιορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τιμάται κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου.
🔔 Τι σημαίνει “Υπαπαντή”;
Η λέξη σημαίνει υποδοχή συνάντηση. Αναφέρεται στην υποδοχή και συνάντηση του Χριστού με τον δίκαιο Συμεών και την προφήτιδα Άννα στον Ναό των Ιεροσολύμων, όταν η Παναγία και ο Ιωσήφ παρουσίασαν τον Ιησού, σαράντα ημέρες μετά τη Γέννησή Του.
Σύμφωνα με την Εκκλησία μας, ο γέροντας Συμεών ζούσε στα Ιεροσόλυμα και ήταν ευσεβής χριστιανός.
Μία μέρα το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε μπροστά στον Δίκαιο Συμεών και τον συμβούλευσε να πάει στο ναό. Εκείνος υπάκουσε. Ύστερα από λίγο, εμφανίστηκε ο Ιωσήφ με τη Μαρία, κρατώντας τον Ιησού και παραδίδοντάς τον στην αγκαλιά του γέροντα Συμεών.
Τότε, ο Δίκαιος Συμεών, κρατώντας τον Μεσσία στα χέρια του, δοξολόγησε το Θεό με τα παρακάτω λόγια: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα,κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ».
Μετά ο Άγιος Συμεών στράφηκε προς τη Μαρία και τον Ιωσήφ που τον κοιτούσαν με θαυμασμό και απευθυνόμενος στην Θεοτόκο, είπε:
«Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σού δε αυτής την ψυχήν διευλεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί»
Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, ο Ιησούς Χριστός, ως πρωτότοκος, εισέρχεται στον Ναό υπακούοντας στον Μωσαϊκό Νόμο και αφιερώνεται στον Θεό με τη θυσία δύο περιστεριών. Η πράξη αυτή δεν γίνεται από ανάγκη, αλλά από εκούσια ταπείνωση: Εκείνος που ανήκει αιώνια στον Πατέρα προσφέρεται ως δώρο.
Η αφιέρωση των πρωτοτόκων, ήδη από την εποχή της Εξόδου, λειτουργεί ως μνήμη σωτηρίας. Τα πρωτότοκα αγόρια του Ισραήλ συμβόλιζαν εκείνους που διασώθηκαν στην Αίγυπτο· η ζωή τους δεν θεωρείται ιδιοκτησία, αλλά χάρισμα που επιστρέφει στον Θεό. Στην Υπαπαντή, αυτή η μνήμη φτάνει στην πληρότητά της: ο Χριστός δεν συμβολίζει απλώς τη σωτηρία — είναι ο ίδιος η σωτηρία.
Η Εκκλησία συνεχίζει αυτή την εμπειρία μέχρι σήμερα με τον Σαραντισμό των βρεφών.
Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση, οι γονείς προσφέρουν το παιδί τους όχι για να το «παραδώσουν», αλλά για να το εμπιστευθούν. Όπως η Παναγία προσφέρει τον Ιησού στον δίκαιο Συμεών, έτσι και σήμερα το παιδί εισέρχεται στον χώρο της Εκκλησίας, όπου η ζωή του αποκτά σχέση, νόημα και προοπτική.
Ο Σαραντισμός δεν είναι μια τυπική πράξη, αλλά μια πρώτη θεολογική δήλωση: ότι το παιδί ανήκει πρώτα στον Θεό και έπειτα στον κόσμο. Μέσα από αυτή τη λειτουργική πράξη ανοίγει ο δρόμος της Βάπτισης, όχι ως κοινωνική συνήθεια, αλλά ως είσοδος σε τρόπο ζωής, σε κοινότητα πίστης και ελπίδας.
Έτσι, η Υπαπαντή παύει να είναι γεγονός του παρελθόντος και γίνεται βίωμα του παρόντος:
κάθε παιδί που προσφέρεται, κάθε άνθρωπος που συναντά τον Χριστό, καλείται να ζήσει τη δική του «υπαπαντή» — τη στιγμή όπου η ζωή συναντά το Φως.
Σε μια εποχή μοναξιάς, η Υπαπαντή είναι η γιορτή της συνάντησης:
Θεού και ανθρώπου
προσδοκίας και εκπλήρωσης
φόβου και ειρήνης
Ο σύγχρονος άνθρωπος, όπως ο Συμεών, καλείται να πει: «Σε συνάντησα — και αυτό μου αρκεί».
🙏Προσευχή της Υπαπαντής 🙏
Φως που δεν εκθαμβώνει
αλλά ζεσταίνει,
Στάσου σήμερα στην αγκαλιά
Όπως ο Συμεών,
έτσι κι εγώ κουράστηκα
να περιμένω υποσχέσεις,
κουράστηκα να ελπίζω χωρίς να αγγίζω.
Δίδαξέ με να Σε αναγνωρίζω
στις μικρές παρουσίες,
στις σιωπές,
στα εύθραυστα ξεκινήματα.
Και αν η ψυχή μου περάσει από ρομφαία,
κράτησέ με όρθια,
όχι χωρίς πόνο,
αλλά χωρίς απελπισία.
Χάρισέ μου την ειρήνη εκείνου
που Σε συνάντησε αληθινά
και δεν φοβάται πια
ούτε τη νύχτα
ούτε το τέλος.
Αμήν.
🌹🙏Χρόνια πολλά στην Αγία Μητέρα
όλου του κόσμου,
στην Παναγία που κρατά
στην αγκαλιά Της κάθε ανθρώπινο πόνο
και κάθε ελπίδα. 🙏
Χρόνια πολλά σε όλους
και ιδιαίτερα στις Μανάδες
όλου του κόσμου —
σε εκείνες που αγαπούν σιωπηλά,
που αντέχουν, που προσεύχονται,
που γίνονται καταφύγιο και φως.
Να είναι γερές και δυνατές πάντα,
με ειρήνη στην καρδιά,
υπομονή στη δοκιμασία
και χαρά στα μικρά
καθημερινά θαύματα. 🌹
® Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου
