Καλημέρα ψυχές μου αγαπημένες ,
με υγεία στο σώμα,
αισιοδοξία στη σκέψη,
γαλήνη στην καρδιά
αγάπη παντού και για όλα
και χαμόγελα πολλά κι αληθινά
🏵️Η αλήθεια της φύσης 🏵️
Υπάρχει μια ιστορία για μια μέλισσα και μια μύγα που βρέθηκαν κάποια στιγμή παγιδευμένες σε ένα μπουκάλι.
Η όμορφη και ξύπνια μέλισσα πάλευε με τις ώρες να βρει την έξοδο, πετώντας ξανά και ξανά προς τον πάτο του μπουκαλιού. Στο τέλος, εξασθενημένη και απογοητευμένη, μάζεψε τα φτερά της κι αφέθηκε στην μοίρα της.
Η μύγα από την άλλη, μετά από μερικά απανωτά χτυπήματα στα τοιχώματα του πλαστικού μπουκαλιού, αποφάσισε να αλλάξει πορεία. Αντί για τον πάτο, στράφηκε προς την κορυφή, κι έτσι πανηγυρικά βρήκε την έξοδο.
Ίσως το δίδαγμα
να μην είναι να γίνουμε μύγες αντί για μέλισσες,
ούτε να προδώσουμε το φως που μας έμαθε να πετάμε.
Ίσως να είναι
να μάθουμε πότε η επιμονή είναι πίστη
και πότε γίνεται τοίχος.
Πότε οι αξίες μάς κρατούν όρθιους
και πότε μάς κρατούν ακίνητους.
Να κρατάμε τον πυρήνα μας
χωρίς να φυλακιζόμαστε γύρω του.
Να αλλάζουμε κατεύθυνση
χωρίς να χανόμαστε.
Γιατί η μύγα ξέφυγε από το μπουκάλι —
όχι από σοφία,
αλλά από ανάγκη.
Κι όμως, όσο ψηλά κι αν πέταξε,
μύγα έμεινε.
Και η αλήθεια είναι απλή και σκληρή:
μπορείς να αλλάξεις δρόμους,
πρόσωπα, σχήματα, ρόλους.
Μπορείς να μάθεις να επιβιώνεις αλλιώς.
Όχι όμως να γίνεις άλλος.
Η φύση σου δεν αλλάζει.
Σε περιμένει.
Σε ακολουθεί.
Σε καθρεφτίζει όπου κι αν πας.
Το μόνο που μπορείς πραγματικά να μάθεις
είναι πώς να τη χωρέσεις μέσα στη ζωή σου.
Πώς να περπατάς μαζί της
χωρίς να την κουβαλάς σαν βάρος
και χωρίς να την αρνείσαι σαν λάθος.
Ίσως εκεί,
στην εύθραυστη ισορροπία
ανάμεσα στην πίστη και την ευελιξία,
να βρίσκεται η έξοδος.
© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου

No comments:
Post a Comment