ΑΜΑΝΕΣ Δέσπω Πηλαβακη
Γέρασε μάνα το μυαλό,
καινούργια δεν μαθαίνει,
θέλω να γράψω για χαρά
μα αμανές μου βγαίνει.
Δείχνω το δρόμο που ´χει φως
να πάρει η καρδιά μου
μα αυτή χώνεται πιο βαθιά
μέσα στη σκοτεινιά μου.
Όλη η ζωή μου ήτανε
καημός χωρίς ανάσα,
σαν το ορφανό που για ψωμί
ντύθηκε μαύρα ράσα.
Όσες εγεύτηκα χαρές
γεύση πικρή αφήσαν
και μεθυσμένες συλλαβές
τα χείλη τραγουδήσαν.
Πάω να πω είμαι καλά,
ένας λυγμός γλιστράει
και η φωνή του μπαγλαμά
παράπονο αρχινάει.
Γέρασε μάνα η καρδιά
καινούργια δεν μαθαίνει,
θέλω να γράψω για χαρά
μα αμανές μου βγαίνει.
ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ
No comments:
Post a Comment