Τι έχεις γέρο τσέλιγκα και τα βουνά κοιτάζεις
είναι τα μάτια σου θολά και όλο αναστενάζεις ψάχνει να βρει το βλέμμα σου κοπάδια σκορπισμένα
μα όλα πια ερήμωσαν δεν έμεινε κανένα
Μην κλαις και κλάψουν τα βουνά που έφυγες μακριά τους
από παιδί σε είχανε πάντα στην αγκαλιά τους
πάει το βλέμμα σου παντού στις έρημες ραχούλες
πόσες φορές περπάτησες με ήλιους με βροχούλες.
Μην έχεις πόνο τσέλικα για όλα αυτά που βλέπεις
στα Αγραφιώτικα βουνά στη νιότη σου μην τρέχεις
εκείνα θάνε πάντα εκεί να ξέρεις δεν γερνάνε
ούτε ποτέ θα μάθουμε αν νιώθουν κι αν πονάνε.
Να μην λυπάσαι τσέλιγκα για όλα αυτά που βλέπεις
καρδάρες και μαντρότοιχος σκόρπισαν σαν τις φτέρες
Κοίτα εκεί πάνω στον έλατο κουδούνια κρεμασμένα
και ο ντουρβάς στα χώματα κομμάτια σκορπισμένα.
Άσε τη στρούγκα τσέλιγκα και φύγε μην λυπάσαι
τα όσα πέρασες παλιά ξανά μην τα θυμάσαι
χαιρέτα τώρα τα βουνά τις ρεματιές ραχούλες
που τόσα χρόνια έζησες με χιόνια με βροχούλες.
No comments:
Post a Comment