Στον αέρα η συνάντηση αγροτών – κυβέρνησης.
Άλλη μια φορά τα παλικάρια της γης αντιμετωπίζονται με αδιαφορία και οι
υποσχέσεις μπαίνουν στο κάδρο.
Το κόστος παραγωγής εκτοξεύεται,
τα χωράφια μαραζώνουν, οι οικογένειες πιέζονται — και η κυβέρνηση αφήνει τα πάντα μετέωρα.
Οι αγρότες δεν αντέχουν άλλες υποσχέσεις και άλλα λόγια.
Θέλουν πράξεις, τώρα.
Γιατί χωρίς αγρότες δεν υπάρχει τροφή, δεν υπάρχει επαρχία, δεν υπάρχει μέλλον.
Η οργή μεγαλώνει.
Η υπομονή τελείωσε.
Και εμείς τι κάνουμε;
Σιωπή; Υπομονή; Άλλη μια αναμονή χωρίς αποτέλεσμα;
Ή στεκόμαστε επιτέλους όρθιοι, ενωμένοι, και απαιτούμε σεβασμό και λύσεις;
Γιατί αν δεν ακουστούμε τώρα,
αύριο ίσως να είναι αργά.
Με αυτή τη στάση, τι μέλλει γενέσθαι;
Εγκατάλειψη της υπαίθρου,
ξεκλήρισμα των μικρών παραγωγών,
αύξηση τιμών και εξάρτηση από εισαγωγές.
Όταν η πολιτεία γυρίζει την πλάτη
σε αυτούς που παράγουν,
το κόστος το πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία.
Δεν είναι απειλή.
Είναι η πραγματικότητα που έρχεται.
🏵️Της γης τα παλικάρια 🏵️
Στον δρόμο είναι ακόμη,
τα παλικάρια της γης
με τα τρακτέρ στο πλάι
και με πόνο ψυχής
Κι απ’ την καρδιά φωνάζουν:
"Πατρίδα, μη μας ξεχνάς,
τον τόπο ποιος θα σώσει
αν δεν μας αγαπάς"
Ω ωω… της γης παλικάρια,
ρίζες βαθιές στο χώμα.
Μ’ ιδρώτα γράφετε το αύριο,
με ροζιασμένο σώμα.
Ω ωω… της γης παλικάρια,
ακούστε τη φωνή:
αν σβήσει ο σπόρος πρώτος,
θα σβήσει κι η ζωή.
Τα όνειρά τους θάψαν
βαθιά μες στο χωράφι,
με πίκρα στα χείλη
και στο μαντήλι το δάκρυ.
Δεν θέλουνε βοήθεια,
μονάχα προκοπή·
τον τόπο να κρατήσουν
ζωντανό με τιμή
Και ποιος θα οργώσει αύριο
τη γη που καρτερά;
ποιος θα φυτέψει ελπίδα
στα δικά μας τα παιδιά;
Αν φύγουν απ’ τα μέρη
που τους γέννησε η γη,
ποιος θα κρατάει αναμμένη
της χώρας τη ρίζα αυτή;
Ω ωω… της γης παλικάρια,
μην σβήσετε ποτές·
μαζί σας ανασαίνουν
του τόπου οι προσευχές.
Ω ωω… στης γης τα παλικάρια,
στάσου πλάι τους τώρα·
αν πέσει ο σπόρος χάμω,
θα πέσει και η χώρα.
© ΕΛΈΝΗ ΛΟΥΚΆΡΗ ΚΑΛΑΪΤΣΊΔΟΥ
