Στην καρδιά της Βέροιας, εκεί όπου οι μνήμες ανασαίνουν ακόμη μέσα από πέτρα, ύφασμα και τραγούδι, στέκει το Λαογραφικό Μουσείο του Λυκείου Βέροιας Λύκειο Ελληνίδων Βέροιας
Αυτό στεγάζεται στο αρχοντικό Σαραφογλου , δωρεά από την Ευδοξουλα Σαραφογλου στο Δήμο Βεροίας, που μετέπειτα παραχωρήθηκε στο Λύκειο Ελληνίδων Βέροιας .
Στην ιστοσελίδα αυτή μπρειται να διαβάσετε όλο το ιστορικό . https://lev.gr/archontiko-sarafoglou/ και να αντλήσετε πληροφορίες, προκειμένου να προγραμματίσετε την επίσκεψη σας.
Τηλέφωνο 2331023742 / 6972488216
Το κτήριο αυτό βρίσκεται στην οδό Ιεραρχών 14, πίσω από την Ιερά Μητρόπολη Βεροίας .
Θα ήθελα να εκφράσω τη λύπη μου, γιατί από δική μου παράλειψη δεν ενημερώθηκε εγκαίρως η Πρόεδρος του Δ.Σ. του Λυκείου Ελληνίδων Βέροιας Ελισάβετ Γεωργακαρου, ώστε να είναι παρούσα, την οποία αγαπώ και εκτιμώ αφάνταστα για το έργο που προσφέρει , με όλη την καρδιά της.
Πληροφορήθηκα ότι στενοχωρήθηκε ιδιαίτερα και το κατανοώ απόλυτα. Δεν υπήρξε καμία πρόθεση έλλειψης σεβασμού προς το πρόσωπό της και τον θεσμό που εκπροσωπεί. Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη για την αβλεψία αυτή και ζητώ ειλικρινά συγγνώμη.
Παράλληλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τις κυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου που παρευρέθηκαν, για την άψογη φιλοξενία και την εξαιρετική ξενάγηση που προσέφεραν με ευγένεια και φροντίδα..
Σήμερα νιώσαμε μεγάλη χαρά και βαθιά συγκίνηση να επισκεφτούμε το χώρο αυτόν , ως ομάδα αγαπημένων συμμαθητών , μια υπέροχη ιδέα και πρωτοβουλία από την συμμαθήτριά μας Μαίρη την, ευχαριστούμε θερμά.
Μέσα στις αίθουσές του, νιώσαμε τις ιστορίες του τόπου να ζωντανεύουν μέσα από τις παραδοσιακές φορεσιές, τα υφαντά και τα πολύτιμα κειμήλια μιας άλλης εποχής.
Κάθε γωνιά είχε κάτι να ψιθυρίσει στην καρδιά μας.
Με ιδιαίτερη ζεστασιά μάς υποδέχτηκαν οι κυρίες του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας, τις οποίες ευχαριστούμε θερμά για την ευγένεια, τη φιλοξενία και την αγάπη με την οποία μας ξενάγησαν σε αυτό το όμορφο ταξίδι παράδοσης και πολιτισμού.
Ήταν μια εμπειρία μοναδική γεμάτη συγκίνηση, εικόνες και μνήμες που θα κρατήσουμε όλες μέσα μας σαν ένα μικρό πολύτιμο κομμάτι της ελληνικής ψυχής γιατί ο χώρος αυτός στέκει σαν φωτισμένο παράθυρο προς την ψυχή της ελληνικής παράδοσης και μας κάνει υπερήφανους.
Κάθε φορεσιά κεντημένη με υπομονή και αγάπη μοιάζει να ψιθυρίζει ιστορίες γυναικών που κράτησαν ζωντανή τη μνήμη του τόπου.
Τα υφαντά, τα παλιά σκεύη, οι φωτογραφίες και τα αντικείμενα της καθημερινής ζωής δεν είναι απλώς εκθέματα∙ είναι σιωπηλοί αφηγητές μιας Ελλάδας που περπάτησε μέσα από χαρές, μόχθο, γιορτές και προσμονές.
Μέσα στις αίθουσές του, ο χρόνος δεν χάνεται· μεταμορφώνεται σε άρωμα από παλιό ξύλο, σε ήχο από παραδοσιακό τραγούδι, σε ανάμνηση από αυλές γεμάτες φως και ανθρώπους που χόρευαν πιασμένοι χέρι-χέρι. Εκεί, η παράδοση δεν μοιάζει μακρινή· γίνεται ζωντανή παρουσία, μια γέφυρα που ενώνει το χθες με το σήμερα.
Το μουσείο δεν φυλά μόνο αντικείμενα· φυλά συγκίνηση, ρίζες και την αθόρυβη αξιοπρέπεια των ανθρώπων της Μακεδονικής γης και όλης της Ελλάδας
Και όποιος το επισκέπτεται, φεύγει κρατώντας μέσα του κάτι πολύ περισσότερο από εικόνες: ένα κομμάτι από τον παλμό της ελληνικής ψυχής.
.© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου
Περισσότερες φωτογραφίες εδώ στο ιστολόγιο μου
https://loukarieleni.blogspot.com/2026/05/blog-post_4.html?m=1
Elisavet Georgakarou
Μαρία Τριγώνη Πληροφοριοδότης
