Παγκόσμια ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.

Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας.

Για την Ιστορία, να πούμε ότι η πρωτοβουλία για την καθιέρωση μιας ημέρας αφιερωμένης στην Ελληνική γλώσσα, ξεκίνησε το 2014 από έμπνευση του καθηγητή Γιάννη Κορινθίου, τότε προέδρου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων Ιταλίας.

«Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές

 του Ομήρου.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις

 αμμουδιές του Ομήρου»

Οδυσσέας Ελύτης.

Σκοπός του εορτασμού είναι η ευαισθητοποίηση όλων μας για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας. 

Η προβολή και ενίσχυση της Ελληνικής Γλώσσας, τόσο στα ελληνικά σχολεία όσο και στην ευρύτερη κοινότητα, αποτελεί σήμερα περισσότερο από ποτέ στόχο ύψιστης προτεραιότητας.

Η αξία της ελληνικής γλώσσας είναι ανεκτίμητη.

Η ελληνική γλώσσα θεωρείται ένας από τους αρχαιότερους ζωντανούς θησαυρούς στην ιστορία της ανθρωπότητας, καθώς διαθέτει γραπτή παράδοση που ξεπερνάει τα τρία χιλιάδες χρόνια. Μέσα από αυτήν, διαμορφώθηκαν βασικές έννοιες που αφορούν τη φιλοσοφία, την επιστήμη, τη δημοκρατία αλλά και την τέχνη.

Η σημερινή μέρα μάς θυμίζει ότι η γλώσσα δεν είναι μόνο ένα εργαλείο επικοινωνίας· αυτή κουβαλάει μέσα της πολιτισμό, μνήμες και την ίδια μας την ταυτότητα.

Πρόκειται για μια γλώσσα που μιλιέται αδιάλειπτα εδώ και 40 αιώνες! 

Είναι η γλώσσα στην οποία μας άφησαν το έργο τους σπουδαίοι φιλόσοφοι, ποιητές και συγγραφείς.

 Όμηρος, Πλάτων, Θουκυδίδης, Αισχύλος, Αριστοφάνης, Ιπποκράτης,

 Ευαγγελιστές, Πατέρες της Εκκλησίας και τόσοι άλλοι. 

Είναι η γλώσσα που  διαμόρφωσε την ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. 

Είναι η πλούσια γλώσσα της λογοτεχνίας και η ακριβής γλώσσα 

της επιστήμης, που εμπλουτίζει τις περισσότερες γλώσσες του πλανήτη και την καθημερινότητα της διεθνούς επικοινωνίας. 

Το να λέει ο Έλληνας ποιητής ακόμη
 σήμερα “ουρανός”, “ήλιος”, “θάλασσα”,
 “άνεμος”, “σελήνη, όπως το έλεγαν η
 Σαπφώ, ο Αρχίλοχος, ο Σωκράτης, 
ο Σοφοκλής, δεν είναι μικρό πράγμα.
 Είναι πολύ σπουδαίο. 
Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας
 με τις ρίζες μας. 
Τις ρίζες μας που βρίσκονται εκεί…
 στα Αρχαία» – Οδ. Ελύτης.

Κοινή η ελληνική γλώσσα που μιλάμε και γράφουμε σήμερα οι Έλληνες όπου γης είναι η αδιάσπαστη μακραίωνη συνέχεια που ως

 Είναι η «νοητή γραμμή» μάς συνδέει άμεσα και άρρηκτα με τις μεγαλύτερες στιγμές τής ελληνικής σκέψης και γλώσσας και με τα μεγαλύτερα πετάγματα της σκέψης τού ανθρώπου στην οικουμένη. 

Η  ελληνική γλώσσα και ο πολιτισμός ο εκφρασμένος σε γλώσσα Ελληνική, τα κείμενα τα γραμμένα στα Ελληνικά με το ελληνικό αλφάβητο είναι αυτά με τα οποία μας έμαθε, μας γνωρίζει και μας ξεχωρίζει όλος ο πολιτισμένος κόσμος.

Αυτή είναι η μεγάλη μας κληρονομιά. Αυτό είναι το μεγάλο μας πολιτισμικό κεφάλαιο. 

Αυτό είναι το προνόμιο για το οποίο θα ήταν  περήφανος κάθε λαός τής γης.

Σταδιακά, με το πέρασμα των χρόνων και με τις σχέσεις που αναπτύσσονταν ανάμεσα στα κράτη, βλέπουμε πως η ελληνική γλώσσα άρχισε να επηρεάζει γλώσσες, όπως την αγγλική, τη γαλλική, την ιταλική, την τουρκική, τη γερμανική, την ισπανική σε όλους τους τομείς, όπως το θέατρο, η τεχνολογία, η ιατρική κ.τ.λ., αλλά και να επηρεάζεται με ανάλογο ρυθμό.

🏵️Η γλώσσα μας 🏵️

Είναι ο κοινός δεσμός όλων των Ελλήνων,
η αδιάσπαστη συνέχεια του πολιτισμού μας,
οι λέξεις με τις οποίες υπάρχουμε
και χαράζουμε το αύριο.
Μέσα στα ελληνικά γράμματα γεννήθηκε το φως,
κι ο κόσμος έμαθε να  γράφει και να σκέφτεται . 
Είναι γλώσσα που άνθισε σε πέτρα και χαρτί,
σε θάλασσες, σε ύμνους, σε προσευχές.
Η Γλώσσα που  μίλησε πρώτη για τη σοφία,
που βάφτισε  την ελευθερία.
Από τον Όμηρο ως τον Σολωμό
και από το «αγάπη» ως το «ελπίδα»,
κυλά σαν ποτάμι αδιάκοπο
στις φλέβες της ανθρωπότητας.
Δεν είναι μόνο λέξεις.
Είναι ψυχή.
Είναι πατρίδα της σκέψης.
Είναι η φωνή που μας ενώνει.
Σήμερα τη τιμούμε —

🇬🇷Ύμνος στην Ελληνική Γλώσσα 🇬🇷

Στων αιώνων από φως γεννημένη,
της σοφίας πνοή αυτή ευλογημένη, 
με λέξεις που χτίσαν ιδέες και νου,
σφραγίδα βαθιά του πολιτισμού.

Απ’ τον Όμηρο ως τον Σολωμό κυλά,
σαν ποτάμι που ποτέ δε σιωπά,
κι ενώνει γενιές με γραφή ιερή,
φωνή της μνήμης και της ζωή.

Γλώσσα πατρίδα της σκέψης βαθιά,
ρίζα του κόσμου, αρχή και καρδιά,
με σένα πορεύεται ο άνθρωπος μπρος,
χαράζοντας μέλλον με λόγο φωτός.

Γλώσσα ποιητών και των Αποστόλων,
που φώτισε κόσμους, ψυχές και αιώνων,
με στίχο υψώνει τον άνθρωπο ψηλά
και με Ευαγγέλιο ελπίδα σκορπά.
© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου

9-2-24