Αφιερωμένο στην μανούλα μου και στις μανουλες του Ουρανού και της καρδιάς μας
Μια όμορφη μπαλάντα για τη μάνα που δεν έφυγε ποτέ.
Για εκείνη που ζει στη σκέψη μας, στην καρδιά μας και στην ευχή της.
Που έγινε φως στα σκοτάδια μας, καταφυγή στις καταιγίδες μας
και από ψηλά μας κοιτά, μας σκεπάζει και μας κρατά όρθιους.
Ένα τραγούδι ευγνωμοσύνης, προσευχής και μνήμης.
❤️Μάνα μου αγαπημένη ❤️
Μάνα μου, εσύ πρώτη με κράτησες στα χέρια,
την ανατολή στα δικά σου μάτια να τη δω!
Γλυκά με νανούριζες όταν βγαίναν τα αστέρια
με βοήθησες να περπατώ και πώς να μιλώ!
Δεν σ΄ έχω όμως πια κοντά μου να σ' αγκαλιάσω,
μα από τον ουρανό μου λες ότι είσαι εδώ.
Γι΄αυτό την πίκρα μου μες στην καρδιά θα θάψω,
σ' αυτά που άγγιζες, θα ψάξω να σε βρω.
Σήμερα ευχή θα στείλω μάνα μου αγαπημένη,
στην Παναγιά μας θα κάνω προσευχή,
εκεί στον παράδεισο που είσαι καθισμένη,
στείλε μου να δω τη γλυκιά σου μορφή.
Όταν περάσουν τα χρόνια και κάποτε φύγω,
εσύ πρώτη στον ουρανό θέλω να με υποδεχτείς,
στη ζεστή αγκάλη μου να μπεις για λίγο,
τρυφερές στιγμές μαζί μου πάλι να θυμηθείς
Δεν σ΄ έχω όμως πια κοντά μου να σ' αγκαλιάσω,
μα από τον ουρανό μου λες ότι είσαι εδώ.
Γι΄αυτό την πίκρα μου μες στην καρδιά θα θάψω,
σ' αυτά που άγγιζες, θα ψάξω να σε βρω.
© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου
No comments:
Post a Comment