Η ΤΕΧΝΗ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΞΥΠΝΙΑ

 

Η ΤΕΧΝΗ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΞΥΠΝΙΑ

Σκέψεις για την αγάπη, την ευγνωμοσύνη, τη ζωή και το όνειρο.

Καθώς κυλά η κάθε σου μέρα, μάθε να νιώθεις ευγνωμοσύνη και αγάπη για όλα εκείνα τα όμορφα που συναντάς στον δρόμο σου. Για όσα βλέπεις, ακούς, αγγίζεις, αλλά και για όσα απλώς αισθάνεσαι να περνούν απαλά από μέσα σου.

Στάσου για λίγο στα μικρά, στα φαινομενικά ασήμαντα. Εκεί κρύβεται πολλές φορές η μεγαλύτερη ομορφιά της ζωής. Δώσε σημασία στις μικρές στιγμές και θα δεις πως, σιγά σιγά, όλα αποκτούν σημασία.

Στην αρχή ίσως σου φανεί δύσκολο. Θα μοιάζει με έναν μαραθώνιο αγάπης, μια καθημερινή άσκηση της ψυχής να ανακαλύπτει την ομορφιά εκεί όπου άλλοτε δεν κοίταζε καν. Ύστερα, όμως, θα γίνει συνήθεια. Θα γίνει τρόπος ζωής. Θα γίνει η φυσική σου ανάσα.

Όπως δεν πρέπει να είσαι φειδωλός στα όνειρά σου, έτσι μην είσαι φειδωλός ούτε στη ζωή. Μάθε να ζεις μέσα στην αφθονία της. Να μη μετράς όσα σου λείπουν, αλλά να αναγνωρίζεις όσα σου προσφέρονται.

Μάζευε στιγμές! Όμορφες, πολύτιμες, ανεπανάληπτες στιγμές. Στιγμές που θα γίνονται μικροί θησαυροί μέσα σου και θα γεμίζουν την ψυχή και την καρδιά σου με αγάπη. Αγάπη για τον εαυτό σου, για τους ανθρώπους γύρω σου, για τον κόσμο ολόκληρο.

Γιατί, στο τέλος, τίποτα δεν μας ανήκει πραγματικά. Ούτε καν το σώμα μας. Είναι το σπίτι που μας φιλοξενεί στο ταξίδι αυτής της ζωής. Και έχουμε χρέος να το σεβόμαστε, να το φροντίζουμε, να του φερόμαστε με αγάπη. Γιατί, αν το παραμελήσουμε, κάποτε μπορεί να πάψει να μας ακολουθεί.

Βγάλε τον φόβο από τη ζωή σου.

Ο φόβος είναι συχνά μια σκιά που δημιουργεί ο νους μας και μεγαλώνει όσο της επιτρέπουμε να μας κυριεύει. Μας στερεί στιγμές, μας φυλακίζει σε υποθέσεις και μας απομακρύνει από την ίδια τη ζωή.

Ακόμη και η αίσθηση πως οι άλλοι βρίσκονται πάντα δίπλα μας, πως μπορούν να καλύψουν κάθε μας κενό, είναι πολλές φορές μια ψευδαίσθηση. Στα πιο βαθιά μας μονοπάτια πορευόμαστε μόνοι. Μόνοι ερχόμαστε στον κόσμο και μόνοι κάνουμε το τελευταίο μας ταξίδι.

Γι' αυτό μη φοβάσαι τη μοναξιά. Μάθε να στέκεσαι όμορφα με τον εαυτό σου. Να τον ακούς, να τον αγαπάς, να τον αντέχεις. Γιατί η συντροφιά του εαυτού μας είναι μια από τις σημαντικότερες σχέσεις που θα έχουμε ποτέ.

Ναι, είμαστε μικρά και εύθραυστα πλάσματα, με μια ημερομηνία λήξης που κανείς μας δεν γνωρίζει. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη θνητότητα κρύβεται το μεγαλείο μας.

Ίσως η ανθρώπινη ύπαρξη να είναι εκείνη που δίνει νόημα στην έννοια της αιωνιότητας. Ακόμη και το φως αποκτά την αξία του όταν υπάρχει η σκιά. Ακόμη και το μεγαλείο χρειάζεται κάποιον να το αναγνωρίσει.

Είμαστε μικροί μπροστά στο απέραντο σύμπαν, κι όμως, μέσα από τα δικά μας μάτια το σύμπαν αποκτά μορφή, μέσα από τη δική μας ψυχή αποκτά συναίσθημα και μέσα από τη δική μας συνείδηση αποκτά νόημα.

Εμείς, οι φαινομενικά ασήμαντοι, είμαστε εκείνοι που δίνουμε σημασία στα πάντα. Εμείς κάνουμε τη διαφορά. Εμείς, ακόμη και κουβαλώντας τη σκιά μας, έχουμε τη δύναμη να αναγνωρίζουμε και να αναδεικνύουμε το φως.

Γι' αυτό, βγάλε προς τα έξω την ομορφιά που κρύβεις μέσα σου. Μην προσπαθείς να μοιάσεις σε κανέναν. Η ομορφιά σου βρίσκεται ακριβώς στη μοναδικότητά σου. Στον τρόπο που σκέφτεσαι, που αισθάνεσαι, που αγαπάς, που ονειρεύεσαι. Μην την κρύβεις. Άφησέ την να ανθίσει.

Και όταν συναντάς ανθρώπους αδύναμους, μην τους κοιτάζεις με οίκτο. Κοίταξέ τους με συμπόνια, με κατανόηση, με ανθρωπιά. Η συμπόνια δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από λύπη ούτε να αφαιρεί από τον άλλον την αξιοπρέπειά του. Στάσου δίπλα του, χωρίς να τον κάνεις να αισθάνεται μικρότερος. Δώσε του το χέρι, όχι από θέση ανωτερότητας, αλλά από θέση αγάπης.

Να θυμάσαι πως η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στο να λυπάσαι τον άλλον, αλλά στο να πιστεύεις πως μπορεί να βρει τη δική του δύναμη.

Και τώρα, ας μιλήσουμε για το μεγαλύτερο μυστικό της ύπαρξης: το όνειρο.

Ναι, δεν είσαι αθάνατος. Τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη ζωή και τον χρόνο. Αλλά υπάρχει μέσα σου μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του φόβου, της παραίτησης και της καθημερινής φθοράς.

Όσο πιο βαθιά διψάς για ζωή, όσο πιο δυνατά επιθυμείς να δημιουργήσεις, να αγαπήσεις, να ανακαλύψεις, τόσο περισσότερο η ύπαρξή σου γεμίζει νόημα.

Μη φοβάσαι να ζητήσεις πολλά από τη ζωή. Μη φοβάσαι να ονειρευτείς πέρα από τα συνηθισμένα. Μην αφήσεις κανέναν να σου περιορίσει τον ορίζοντα.

Ονειρέψου!

Μάθε να ζεις από σήμερα εκείνα που η καρδιά σου λαχταρά. Κάνε τις σκέψεις σου πράξεις, τις επιθυμίες σου δρόμους και τις ελπίδες σου δύναμη για να προχωράς.

Μη φυλάς τη ζωή για κάποια άλλη στιγμή. Η ζωή συμβαίνει τώρα. Στο χαμόγελο που θα χαρίσεις, στο χέρι που θα απλώσεις, στο λουλούδι που θα προσέξεις, στο βλέμμα που θα ανταλλάξεις, στο όνειρο που θα τολμήσεις να κυνηγήσεις.

Γιατί το μεγαλύτερο όπλο σου δεν είναι η δύναμη, ο πλούτος ή η εξουσία.

Είναι το όνειρό σου!

Είναι εκείνη η αστείρευτη φλόγα που σε κρατά ζωντανό, που σε σηκώνει όταν πέφτεις, που σου δίνει λόγο να συνεχίζεις ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν δύσκολα.

Να αγαπάς χωρίς φόβο. Να ευγνωμονείς χωρίς μέτρο. Να ζεις χωρίς αναβολές. Να ονειρεύεσαι χωρίς όρια.

Γιατί μπορεί να μην είμαστε αιώνιοι, μπορούμε όμως να κάνουμε κάθε στιγμή μας να αξίζει μια αιωνιότητα.

Τα όνειρα και η ελπίδα πεθαίνουν τελευταία. Κι όσο υπάρχει μέσα σου ένα όνειρο, υπάρχει πάντα ένας λόγος να ζεις!

© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου