Ο Φλεβάρης και η Αμυγδαλιά

 

Ο Φλεβάρης και η Αμυγδαλιά 

Φλεβάρης και η Αμυγδαλιά 

Ο Φεβρουάριος είναι ένας μήνας που οι άνθρωποι δεν τον  καταλαβαίνουν και το παρεξηγούν . 

 Είναι κρύος, σύντομος και αφήνει μια ομίχλη απειλής, ένα  κομμάτι κρύο του  χειμώνα στον αέρα.

 Οι άνθρωποι τον προσβάλλουν και του λένε ότι δεν είναι σαν τον χειμώνα ούτε  είναι σαν την άνοιξη. 

Μια μέρα καθώς περπατούσε σκυφτός στα χωράφια,  είδε μια αμυγδαλιά .

Είχε αρχίσει να ανθίζει με  ροζ και άσπρα λουλούδια μέσα στο καταχειμωνο, 

-Δεν φοβάσαι το χιόνι;

 Ρώτησε  την αμυγδαλιά ο Φεβρουάριος. 

- Όχι, απάντησε το δέντρο. 

Ο φόβος μου έγκειται στο να μην κάνω 

προσπάθεια ανθοφορίας.

 Αυτή η δήλωση έκανε τον Φεβρουάριο  να κοντοσταθεί για λίγο,  κοιτώντας την 

 -Αλλά τι γίνεται αν κάνει παγωνιά ; ; 

Τι γίνεται αν ο άνεμος σε ρίξει κάτω και σε τραυματίσει; 

Τότε η αμυγδαλιά χαμογέλασε με κάθε κλαδί που είχε. 

-Η ελπίδα δεν περιμένει μια συγκεκριμένη στιγμή για να είναι τέλεια, αν της το ζητήσεις  θ' ανθίσει. 

Τότε ο Φεβρουάριος συνειδητοποίησε, δεν ήταν χαμένος μήνας, όπως του έλεγαν οι άλλοι. 

Είναι  ο φύλακας του πρώτου θάρρους, 

αυτός που δημιουργεί χώρο για την αρχή,

 παρόλο που όλα φαίνονται αδύνατα.

 Και από τότε, κάθε χρόνο,  μόλις αρχίζει  

η αμυγδαλιά να ανθίζει, ο Φεβρουάριος

 χαμογελάει πάντα. 

Γιατί γνωρίζει ότι η άνοιξη ξεκινά 

πάντα με ένα άτομο που τολμά ! 

Τι θα λέγατε για ένα τραγούδι για παιδιά;

🌲Ο Φλεβάρης και η Αμυγδαλιά 🌲

Ήρθε ο Φλεβάρης σιγανά,

με γέλιο και με παγωνιά,

κρατάει σύννεφο μικρό

και μια αχτίδα απ’ τον ουρανό.

Βρήκε μια γυμνή αμυγδαλιά 

και της μιλάει χαμηλά:

"Μη φοβηθείς μικρή την παγωνιά 

η Άνοιξη είναι  κοντά" . 

Άνθισε, άνθισε, αμυγδαλιά,

άσπρο ροζ χαμόγελο ξανά,

κι αν κάνει κρύο, κι αν φυσά,

η ελπίδα πάντα νικά!

Ρίχνει μια βροχή, μια σταγόνα,

σβήνει  τα σημάδια του χειμώνα 

κι ο Φλεβάρης μες στα χιόνια

ζωγραφίζει μια μικρή ανεμώνα 

Άνθισε, άνθισε, αμυγδαλιά,

άσπρο ροζ χαμόγελο ξανά,

κι αν κάνει κρύο, κι αν φυσά,

η ελπίδα πάντα νικά!

Μικρός ο μήνας, μα μπορεί

να φέρει φως σε μια στιγμή,

σαν αμυγδαλιά που λέει σιγά:

"Θάρρος… όλα αρχίζουν ξανά".

Άνθισε, άνθισε, αμυγδαλιά,

γέμισε χρώμα τη γειτονιά,

κι ο Φλεβάρης τραγουδά

" η αγάπη μακριά το κρύο κρατά

© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου

https://youtu.be/T8L9P5Gu1UQ?si=YmuBt4pFQSXUJNiR

[