Εσύ και εγώ Μαζί

Δεν είναι η αγάπη μας λέξη,

που σβήνει σαν άστρο μακριά.

Είναι ένα χάδι που φέγγει,

στα μάτια σου, μες στη νυχτιά.

Δεν είναι η αγάπη μας μια λέξη,

που  παίρνει ο άνεμος μακριά.

είναι φωτιά που μέσα μας φέγγει,

ακόμα κι όταν όλα είναι σκοτεινά. 

Μαζί η καρδιά μας ανθίζει,

σαν ρόδο που διώχνει το χθες.

Το βλέμμα σου φως μού χαρίζει,

και διώχνει μακριά τις σιωπές .

Κι αν έξω ο κόσμος παγώσει,

εσύ στην αγκάλη μου έλα.

Η αγάπη αυτή θα μας σώσει,

σαν ήλιος, σαν ζεστή κορδέλα,

Μαζί εκεί αρχίζει ξανά η ζωή.

Η αγάπη κρατάει το αδράχτι,

υφαίνει το αύριο στην ψυχή.

Μαζί..μη φοβάσαι το σκοτάδι.

Αν οι δρόμοι γεμίσουν στάχτη,

αν ο κόσμος μάς θέλει μακριά,

κράτα πίσω το κάθε σημάδι,

να γίνουμε πάλι μια φωλιά.

 

που την παίρνει ο άνεμος μακριά.
είναι φωτιά που μέσα μας θα φέγγει,
ακόμα κι όταν όλα είναι σκοτεινά.

Κι αν οι δρόμοι γεμίσουν με στάχτη,
αν ο κόσμος μάς θέλει μακριά,
κράτα πίσω το κάθε σημάδι,
να γίνουμε πάλι μια φωλιά.

Μαζί εκεί αρχίζει ξανά η ζωή.
Η αγάπη κρατάει το αδράχτι,
υφαίνει το αύριο στην ψυχή.
Μαζί, μη φοβάσαι το σκοτάδι.