Η στιγμή που η μάσκα λιώνει στο Φως

 

Η στιγμή που η  μάσκα  λιώνει  στο Φως🏵️

Έρχεται κάποια στιγμή, που νιώθεις  μια συγκεκριμένη, βουβή πίκρα
που δεν μοιάζει με κανέναν άλλον πόνο.

Είναι η στιγμή που η αλήθεια έρχεται στο φως,
όχι σαν λύτρωση, αλλά σαν ένας ισοπεδωτικός σεισμός.
Και η πίκρα αυτή δεν γεννιέται απλά από το ψέμα· γεννιέται από το πού είχες τοποθετήσει τον άνθρωπο που σου το είπε .

Όταν βάζεις κάποιον πάνω από τον ίδιο σου τον εαυτό, δεν του χαρίζεις απλώς την εμπιστοσύνη σου.
Του παραδίδεις τα κλειδιά της καρδιάς σου,
της ύπαρξη σου.
Του χαρίζεις την αγάπη σου.
Τον εμπιστεύεσαι , πιστεύεις στα μάτια του περισσότερο από τα δικά σου

Και μετά,  έρχεται η αλήθεια
Η  μάσκα ραγίζει, λιώνει στο φως της

Το σοκ της διαπίστωσης δεν είναι μόνο
ότι σου είπαν ψέματα.
Είναι η βίαιη αποκαθήλωση του ειδώλου
που εσύ ο ίδιος έχτισες με τόση αγάπη.
Συνειδητοποιείς ότι ο άνθρωπος για
τον οποίο θα έπεφτες στη φωτιά,
κρατούσε τον αναπτήρα.

Η πίκρα που νιώθεις είναι το απόσταγμα
αυτής της ασύμμετρης θυσίας:
το συναίσθημα ότι χρεοκόπησες συναισθηματικά, επειδή επένδυσες όλα σου τα υπάρχοντα
σε μια ψεύτικη υπόσχεση.

Το ψέμα έχει πολλά πρόσωπα,
αλλά η πιο σκοτεινή του μορφή είναι
αυτή που φοράει το προσωπείο
της απόλυτης εμπιστοσυνης και αγάπης.

Σε αναγκάζει να κοιτάξεις πίσω και να αμφισβητήσεις κάθε αναμνηση,
κάθε λέξη, κάθε βλέμμα.
Αναρωτιέσαι αν τίποτα από όσα ζήσατε ήταν αληθινό, ή αν απλώς χειροκροτούσες μια καλοστημένη παράσταση.

Όμως, μέσα σε αυτή την ακραία μοναξιά της προδοσίας, κρύβεται και μια σκληρή αλήθεια:
Το να αγαπάς κάποιον περισσότερο
από τον εαυτό σου είναι ένα όμορφο,
ανθρώπινο λάθος.
Δείχνει το μέγεθος της δικής σου άδολης 
αγάπης , όχι τη δική τους αξία.

Η πίκρα θα περάσει.
Η μάσκα δεν θα ξανακολλήσει.
Γιατί όταν η αλήθεια έρθει στο φως,
όσο κι αν πονάει,
σου επιστρέφει κάτι που είχες χάσει:
τον εαυτό σου.

Και τότε καταλαβαίνεις.
Δεν χρεοκόπησες επειδή αγάπησες πολύ.
Χρεοκόπησες μόνο εκεί που πίστεψες

πως έπρεπε να μικρύνεις εσύ
για να χωρέσει κάποιος άλλος στη ζωή σου.

Από εδώ και πέρα, όχι.
Δεν θα ξαναχτίσεις πάνω σε υποσχέσεις.
Δεν θα ξανακάνεις έκπτωση στην αλήθεια.
Δεν θα ξαναδώσει κανείς αξία στον εαυτό σου
περισσότερη απ’ όση του δίνεις εσύ.

Η επόμενη βάση δεν θα είναι εκείνος.
Δεν θα είναι κανένας άλλος.
Θα είσαι εσύ.
Και αυτή τη φορά,
όποιος θέλει να μείνει στη ζωή σου,
θα πρέπει να έρθει χωρίς μάσκα.

© Ελένη Λούκαρη Καλαϊτσίδου